HULA: Kailangan mong harapin ang katotohanan sa balitang iyong matatanggap.
SCOOP: Ang katotohanan na matatanggap mo ay depende kung hindi nagsisinungaling ang magsasabi sa'yo. Kung sinungaling, yun ang problema paano mo ito haharapin?? patalikod na nakaharap kaya? hehehe
----------------------------------------------------------------------------------------------
ISANG KAIBIGAN
May natanggap kaming balita nitong Sabado, malungkot pero sabi nga sa hula dapat tanggapin ang katotohanan. Namatay ang matalik na kaibigan naming mag-asawa, tinuring namin siyang isang kapatid mula nang kami ay nasa California pa naninirahan, 43 lang siya. Siya at ang pamilya niya ang naging pamilya namin sa dahilang wala naman kaming malapit na kamag-anak dito. Kung tutuusin kaming mag-asawa ay malayo sa mga kamag-anak namin, lahat nasa Pilipinas. Naging masaya ang pagtira namin sa California dahil sa kanya, sa lahat ng lugar kami ang magkakasama, mapa long driving na biyahe at kahit pa sa aksidente kasama namin siya at ang pamilya niya (mabuti at naligtas naman kami at eto nagba blog na nga ako hehehe). Siya rin ang may pakana na nagtanghalian lang kami sa Las Vegas at umuwi na rin kaagad matapos ang mahigit apat na oras na biyahe mula California.
Cancer sa lymph nodes ang ikinamatay niya, anim na taong nakipagbaka sa cancer. Pero naging huwaran siya sa amin, matapang niyang hinarap ang sakit niya. Dinadaan niya sa mga biro ang lahat; ang ilang mga jokes ko dito sa hula scoop ko ay galing sa kanya. Walang pagkakataon na hindi siya hihirit ng mga jokes niya kung kami ay nagkakausap, kahit ang sakit niya ay dinadaan niya sa mga biro. Ang tawagan namin ay "Chong at Chang, minsan chongki at changki ganun din sa asawa niya at asawa ko." Idol namin siya basta sa mga jokes, laging may hirit kahit sa mga seryosong usapan.
Kaya nga ang hula scoop kong ito ay iniaalay ko sa kanya, narito ang ilang mga jokes niya:
1."Walang problema na hindi ko kayang palakihin. "(shout out niya sa friendster niya)
2. Lahat ng mga ayaw ni misis, ginagawa ko: "ayaw niyang maglinis- maglilinis ako; ayaw niyang maglaba- maglalaba ako, ayaw ni misis na mamalantsa- mamalantsa ako."
3. Pag daw siya mamamatay, gusto niya parang natutulog lang daw siya (yun braso niya nakatakip daw sa mukha at mata niya, yun parang natutulog, gets n'yo hehehe).
4. Kung hindi ko daw siya madalaw, siya na lang daw ang dadalaw sa akin (naku "Chong wag mo naman gagawin yun, ninenerbiyos ako nito!")
5. Gusto raw niyang umuwi sa Pilipinas at doon mamatay kasi sa Pinas daw masaya, 24 oras may tao, may pasugalan, may pasakla, may pabiskwit at kape pa at maliwanag ang mga ilaw. Mura din daw mamatay. Hindi katulad sa US, may oras daw ang viewing, tuwing gabi lang minsan apat na oras lang, walang pasugal at hindi raw masaya. At gagastos pa raw ang pamilya niya ng $15,000 para ipalibing lang siya.
Nakakatuwang isipin pero bawat sambit niya sa pang lima na yan, tumatagos sa puso ko... naiiyak ako. Masakit pero totoo. Pero hindi naman siya hahayaan ng pamilya niya na maiwan sa Pilipinas na mag-isa kung nasa US na ang lahat niyang mahal sa buhay.
Ito lang ang masasabi ko sa kanya ngayon, malayo man kami at di na makadalaw sa kanya,
"Chong, alam ko payapa ka na, tapos na ang paghihirap ng katawan mo at higit sa lahat, ikaw ay ligtas na. "
PANUTO: Ang cherry blossom (sakura) lamang ang maipapadala ko galing pa ng Hirosaki, Japan yan, para sa'yo ito Chongki! At huwag mo na akong dadalawin, ok lang kami dito....salamat na lang sa dalaw.
