Showing posts with label hulascoop. Show all posts
Showing posts with label hulascoop. Show all posts

Friday, August 22, 2014

HULA SCOOP: Hindi Mo Malilimutan Ang Mga Nakaraan Sa Iyong Buhay

Bangui Windmills,  Ilocos 


HULA:  Hindi mo malilimutan ang mga nakaraan sa'yong buhay na naging daan para maging ano ka ngayon, kung anuman ang nagpabago sa'yo, sige lang, push mo yan.

SCOOP:  Gaano man katagal na kong di nakapanghula, hindi ko pa rin malilimutan ang blog ko.  Ito ang naging daan para maging abala ako sa aking pag-iisa at ito ang humubog sa akin kung ano ako ngayon.

---------------------------------------------------

Halos dalawang taon din akong di nakapang hula kaya di ko na rin na update ang blog ko na to.  Nasira kasi ang radar ko e hehehe.  Ngayon medyo naayos ko na at mukhang pagsusumikapan kong makapag post ako ng regular.  I wish hehehe......

Ano nga bang nangyari sa akin sa dalawang taon na nawala ako dito at ano ang mga natutunan ko?  "Madlang people" ready na ba kayo? (Feeling nasa Showtime ako a hahaha)

1.  Natuto akong tumutok sa mga teleserye, walang patlang talaga, dati rati napapalampas ko pa ang iba, ngayon hindi na, lahat talaga hehehe.  Nandyan nagalit ako kay Nicole nang "Legal Wife,"
at nanggigil kay Franco ng "Ikaw Lamang" at hanggang ngayon nanggigigil pa rin ako,  kung pwede lang ipabaon na rin ng buhay yang si Franco na yan.  Kahit ang babaeng puro buhok (Moon of Desire) ay nasundan ko rin ang kanyang buhay, kahit si Dyesebel na may buntot at si Galema na may ahas.

2.  Magdadalawang taon na kong nawala, noon na adik ako sa Be Careful With My Heart  at ngayon......hanggang ngayon hindi pa rin tapos ang teleserye na yan,  ako na ang sumusuko na panoorin ito e, OMG, nagagalit na ko, as in GRRR hehehe.  Parang awa nyo na, tapusin nyo na! hehehe

3.  Noong isang taon, August ginawa ako ng anak ko na "batang lola" kahit ayaw ko wala naman akong magawa.  Iba pala ang pakiramdam na isa na akong lola sa edad na 41.  Hayyy sabi nga sa kanta ni Jugs, "ayokong tumanda....ayokong tumanda" hehehe.

4. Nakadalawng uwi na rin ako sa Pilipinas, kahit na walang sapat na pera ay nagpapasalamat pa rin ako na nakauwi ako at nasilayan ang aking mga kapatid at ama.  Tumatanda na ang Tatay ko kaya kahit walang pera pinipilit pa rin namin makauwi para habang malalakas pa ang Tatay ko at mga magulang ng asawa ko ay naipadama namin sa kanila ang aming pagmamahal, naks.  Mas mahirap tanggapin, na uuwi lang kami kung wala naman na sila, di ba?

5.  Noong umuwi kami ng June,  isang kakaibang karanasan ang namalas namin sa aming Ilocos Tour.  Nakapag sandboarding ako (plakda! hehehe) at napuntahan namin ang Bangui Windmills, Kapurpurawan Rock Formation, Paoay Church, Marcos Museum at Pagudpud Beach.  Masaya dahil isang bus kami, buong pamilya, sama-sama.

6.  Sa panonood ko ng TFC o ang The Filipino Channel ay hindi na ako nahuhuli sa mga bagong salita ngayon sa Pilipinas o ang mga slang words o kahit gay lingo pa yan, naks naman.  "Wasto na You!" ang sabi nga nina Amy Perez at Rodrick Paulate sa Singing Bee.  "Boom Panes" (Show Time at Gandang Gabi Vice) na sa kin ang mga slang nila,  nakakasabay na ko, kerri lang hahaha (Pure Love).
7. Na adik na rin ako sa instagram at nawalan ako ng gana na mag twitter na, mas gusto ko kasing magpost ng pictures kaysa mag twitt, e wala rin kasi akong friends na sumasagot sa mga twitts ko hehehe.  Kahit tumatanda na, eto panay ang hash tag pa rin as in "#".  At pa throwback- throwback pics na lang ang "peg"  hehehe.   Marami rin na kong pina follow na mga artista since konti ang mga friends ko na kasing edad ko na nahilig sa instagram.  At masuwerte ako na sinagot ako ni Kris Aquino at Pokwang sa mga comments ko, big achievements ko na yan, hahaha.  Balak ko ngang ipa frame yun screen shot ng reply nila e, lol.   "Para-paraan" lang yan hehehe.

8.  Medyo kumapal n rin ang mukha ko dahil,  pinilit ako ng mga anak ko na mag "ice bucket challenge" kahit ang huling sagot ko ay "never akong mag ice bucket challenge" heheheh, nahiya kasi ako kina George Bush, Oprah Winfrey, kay Mark Zuckerberg ng facebook at Larry Page ng Google (baka idelete pa ang blog ko e hahaha) na sila mismo gumawa ng challenge.  So "go" na rin ako.

9.  Nalaman ko rin na uso na ngayon na tawagin ang nakakatanda na "Ate" at "Kuya" dati rati, Tita o Tito o kaya "Aling" o "Mang, "Manang" o "Manong" at lagi nilang sinasabi na "Push mo yan 'te" at parang may kanta pa yata yan ;-) Parang nakakapagpa bata ang dating kasi Ate lang tawag nila sa kin, pero di ko pa rin tanggap na Ate na nila ko, feeling ko kasing age ko lang kasi sila e, mid life crisis na ba to?? huhuhu

10.  Na adik rin ako sa pag gawa ng mga loom band, dati hindi ko alam kung ano o sino yang loom band na yan,  hmmm napa isip nga ako kung sino yun soloista nila at bakit sikat, ay napahiya ako, akala ko kasi naman banda talaga no, hehehe rubber bands pala.

Nawa'y nadulutan ko kayo ng munting ngiti sa inyong mga labi.  Hanggang sa muli.

PAHABOL:

At eto pa,  bakit dumadami ang bakla ngayon?  Hindi naman sila nanganganak? hehehe sana lang sa mga susunod na henerasyon ay hindi natin malimutan ang sarili nating wika at huwag mapalitan ng wika ng mga bakla, hehehe.  "Havey" o "Waley?"












Thursday, November 15, 2012

HULASCOOP: Mapapadalas ang tanong mo sa sarili


Pwedeng paki "pick-up" nyo ko sa baba? hehehe ...kuha ko nang nag zipline ako sa Palawan


HULA: Mapapadalas ang tanong mo sa sarili tungkol sa mga bagay-bagay at buhay-buhay pero kalimitan wala rin sagot..... kung anuman yun, tanungin mo na lang uli ang sarili mo o kaya magtanong ka na lang sa iba.

SCOOP: May mga katanungan ba kayo lagi na minsan inihahalimbawa mo na lang sa mga bagay na nakapaligid sa inyo para lang masagot mo ang tanong mo? O kaya para mapasagot mo ang tinatanong mo? o para mapahanga mo ang tinatanong mo? teka sino ba tinatanong mo? ang labo no??  di bale lilinaw din yan.

--------------------------------------------------------------

Nauso na naman sa panahon ngayon ang mahilig magtanong, ewan ko ba kung bobo ba sila o nagmamayabang lang kasi alam naman nila sagot.....alam na ninyo siguro ang tinutukoy ko ang sikat na sikat sa tv at sa text, ang pick-up lines ng Pinoy! hehehe narito ang mga nakalap kong mga pick-up lines na nagpaangat sa akin ng labi at nakitaan ako ng...... ngipin dahil sa ....ngiti hehehe:

PICK-UP LINES ng PINOY (pick-up nga ba? hehehe)

1. Mangga ka ba? Bakit?
- Mukha ka kasing kalabaw

2. Refrigerator ka ba? Bakit?
Kasi nagyeyelo ang ngipin mo

3. Si Sponge Bob ka ba? Bakit?
Kasi butas-butas mukha mo

4. Bola ka ba ng soccer? Bakit?
Kasi gusto kitang sipain e

5. Utot ka ba? Bakit?
Tahimik ka pero ang lakas ng dating

6. Tae ka ba? Bakit?
Kasi di kita kayang paglaruan

7. Aswang ka ba? Bakit?
Kasi sa lahat ng laman loob na dinukot mo, puso ko pa

8. Cactus ka ba? Bakit?
Kasi handa akong masaktan mayakap lang kita

9. Trumpo ka ba? Bakit?
Sarap mo kasing ihagis sa sahig

10. Kutsara ka ba? Bakit?
Kasi napapanganga ako sa tuwing lumalapit ka

11. Puno ka ba? Bakit?
Kasi inuugat ka na e

12. Pogi ka ba? Bakit?
Kasi hindi halata

13. Pangit ka ba? Bakit?
Tinanong mo pa

14. Google ka ba? Bakit?
Kasi lahat ng hinahanap ko na sayo na

15. Multo ka ba? Bakit?
Kasi sa'yo lang ako takot

16. Libro ka ba? Bakit?
Kasi ang kapal mo e

17. Bobo ka ba? Bakit?
Di mo kasi ako masagot

18. Tanga ka ba? Bakit?
Pareho na tayo

19. Eroplano ka ba? Bakit?
Lagi kang lumilipad sa isip ko at lumalanding sa puso ko

20. Pinoy ka ba? Bakit?
Pinoy ka nga




Tuesday, September 18, 2012

HULA SCOOP: Kakayanin mo ang lahat ng mga problemang darating sa buhay mo



HULA:  Kakayanin mo ang lahat ng mga problemang darating sa buhay mo, huwag ka lang mawalan ng pag-asa.  Hangga't may San Miguel beer...walang katapat....ang anumang problema! este commercial pala hehehe

SCOOP: Gaano man kalaki ang isang bagay, pwede mong paliitin at ang isang bagay na maliit pwede mo rin palakihin....basta huwag ka lang maglalasing, hindi tama yan! Ang camera nalilinlang tayo pero ang beer hindi kailanman magpapalinlang sa'yo!  Ang problema hindi nawawala sa paglagok ng mapait na yan...pag gising mo mapait pa rin ang buhay na haharap sa'yo.

-----------------------------------------------------

Yan ang Tatay ko! Hindi nagpapatalo sa beer, kita nyo hirap na hirap itulak ang beer, gaano pa kalaki ang bote na yan hehehe

Teka natatandaan nyo ba ang meaning ng "San Miguel Pale Pilsen?" Tanda ko noong bata pa ako may meaning talaga yan e....eto ang pagkakaalala ko:

Sa
Aming
Nayon

May
Isang
Guwapo
Umuwi
Eh
Lasing

eto pa:

Sa
Aming
Nayon

May
Isang
Ginoo
Umuwi
Eh
Lasing

Pati
Ako
Lasing
Eh

Pati
Ikaw
Lasing,
Sige
E-numan
Na!!!

Pasensiya na at lagi akong tindera sa tindahan namin noon e hahaha

Teka e paano kaya ang bagong version ngayon? Try ko nga:

Sa
Aming
Nice haus

May
Isang
Gay
Umuwi
Eh
Lasing

Pati
Atetch
Lashing
E

Pa-girl
Itetch
Lasing!
Simeon? (sino yun?) hayyy
E-numan
Na nga!

hehehe, gets nyo??





Thursday, December 1, 2011

HULA SCOOP: Magkakaroon Na Ng Linaw ang Lahat ng Malabo Sa'yo

Ang El Fili


HULA: Magkakaroon na ng linaw ang lahat ng malabo sa'yo.
SCOOP: May mga malabo ba sa isipan nyo na kailanman ay di nabigyan ng linaw? Kung ako ang tatanungin, oo, marami, sa sobrang kalabuan hindi ko na mabilang pa hehehe.  Sa panahon ngayon, mas madali nang masagot ang mga katanungan natin, mapa kasaysayan, showbiz, mga balita ngayon, jokes, dictionary, encyclopedia, medisina, media, kultura, atbp.

-------------------------------------


May mga pagkakataon na sasagi na lang sa isipan ko ang mga katanungan na hindi ko nabigyan ng kasagutan noon, pero sa araw-araw ng aking pamumuhay ang mga katangungan na yun ay unti-unti ring nasasagot, hindi ko lang alam kung saan-saan ko ito pinagpupulot.

Natatandaan ko noong 4th year high school pa ako, ayaw na ayaw kong basahin ang El Filibusterismo ni Dr. Rizal, nakakatamad basahin ang mga malalalim na salita at mga kahulugan ng bawat karakter sa nobela na yun. Isang beses nga e napatayo pa ako ng guro ko dahil hindi ako nakapagbasa ng isang kabanata na sya namin paksa sa araw na yun. Nang ako ang tawagin, ayun wala akong masagot, malas ko ang "tigre" naming guro nagpapatayo talaga kapag hindi nakasagot.  Ang nakakahiya pa, katabi ko pa ang manliligaw ko hahaha, buti na lang napatayo rin siya hehehe kaya ok lang, quits lang kami hehehe.  Hanggang ngayon di ko malilimutan ang guro ko na yun sa Pilipino dahil sa tanang buhay ko, sa kanyang klase lang ako napatayo at napahiya, ang una at huling pagkakataon na yun. Kaya simula noon, nagbasa na ako ng El Fili, wala akong choice. Pero natatandaan ko ang unang kabanata ng El Fili na "Sa Kubyerta" kung saan sa umpisa palang ay di ko na maintindihan ang mga karakter na nakakalito na e puro mga bahagi pa ng "tayutay" (figure of speech po sa ingles, kuha nyo? hehehe) ang mga binabanggit doon (labo talaga ni idol Rizal e hehehe). At natatandaan ko rin na nagtanong ang guro ko tungkol sa"Bapor Tabo" kaya ang bapor na yan ay hinding-hindi ko malilimutan kahit magkaroon pa siguro ako ng Alzheimer disease baka banggitin ko pa rin ang salita na yan, peksman! hehehe.  Mas masuwerte nga ang mga kabataan ngayon dahil isang click lang ng mouse ng computer ay makikita na nila ang mga buod ng El Fili, mas madaling magresearch ngayon hindi tulad dati na pupunta ka pa ng library para makapagbasa at pahirapang gumawa ng sariling buod ng bawat kabanata.

Eto ang nakakatuwa paminsan-minsan may mapupulot akong aral.....sa isang teleserye hehehe. Natuwa kasi ako sa isang eksena sa bagong teleserye ng ABS CBN o TFC sa ibang bansa, ang "Angelito (Ang Batang Ama)."  Hinaplos nitong muli ang mga alaala ko noong mga araw ko sa high school. Sa pangalawang araw ng teleserye nito (Nov. 15, 2011 hala alam ko pa ang date hahaha) ay natuwa ako na binanggit dito ang El Filibusterismo, ang unang kabanata, "sa Kubyerta" kung saan tinalakay nila ang Bapor Tabo. Eto pa, sa kagustuhan kong i-blog ang paksa na ito ay sinaliksik kong muli ang mga eksena nila sa pamamagitan ng internet. Ayun, natagpuan ko sa website na lagi kong pinupuntahan, ang pinaytambayan.com kaya kung may namiss kayong mga teleserye o shows punta lang kayo doon at sasaya na ang araw niyo hehehe. So eto ang talakayan nila:

Sa klase ni Rosalie:
Rosalie (ang gf ni Angelito na nabuntis niya): "Nahahati po sa dalawang kubyerta ang Bapor Tabo na sinakyan ni Simoun sa unang kabanata ng El Fili. Yun nasa ilalim po ay yun mga Indiyo at ang nasa itaas ay yun mga prayle at mayayamang Espanyol. Para sa kin, sa tingin ko po na sinadya ni Dr. Rizal na 'tabo" ang itawag sa bapor na sumisimbolo sa pamahalaan noon kasi hugis bilog, hindi umaandar, mabagal ang kilos at walang kapupuntahan."

Naks, yun pala ang kahulugan ng Bapor Tabo hehehe...eto naman ang eksena sa klase ni Angelito:
Guro: Ano ang sinisimbolo ng Bapor Tabo sa El Fili? (Tinawag si Angelito na hindi nakikinig kakaisip kay Rosalie, nahuli kasi siya ni Rosalie na tumalon sa "Talon" na nakahubo hehehe)

Angelito: Ma'am di ko po alam.
Guro: Ano ang nasa isip mo pag sinasabing tabo?
Angelito: Ma'am, kailangan po itong gamitin pag naliligo sa banyo at hindi po dapat maliligo sa ilog na nakahubo.

hahahaha

Natawa ako dito, parang mga kaklase ko noong high school puro kalokohan ang mga sagot, hindi man yan ang eksaktong sagot nila ay yun paraan ng pagsagot, swak na swak sa sira ulo kong mga kaklase. 

Ang tanda ko lang at nakakaintriga at nakakabigla talaga sa nobela ni Rizal ay itong si Padre Damaso pala ang tunay na ama ni Maria Clara, kala ko kasi chismis lang yun hahaha.

Isa pang naalala ko, nang minsan, nagtanghal ang grupo ng mga kaklase ko na kung saan ang isang karakter ay si Hule, eto kasing kaklase ko na gumanap bilang Hule ay may "kakaibang amoy" as in alam nyo na may BO hehehe, kaya yun mga siraulo kong kaklase, lumipat ng upuan papunta sa akin at sabay sabi na "Si Hule may putok, may putok!!!" hahaha grabe kaya simula noon, "Hule" na ang bansag sa kaklase ko na yun hahaha mabuti nga at hindi "putok" e kasi yun isa kong kaklase ay nabansagan na kasi na "USI" as in malakas kasi ang putok din bwahahaha.

PAHABOL: Ako pala ang naging Best in Filipino noong graduation namin sa kabila ng pamamahiya sa akin ng aming guro, naks naman kaya si Angelito may pag-asa pa hehehe.











Saturday, October 29, 2011

HULA SCOOP: Magiging abala ka sa mga araw na darating



Holen


HULA: Magiging abala ka sa mga araw na darating, pero sa kabila nito mag-aalala ka pa rin sa kapalaran na alam mong darating sa'yo, ginagawa mo lang na abala ka sa sarili mo upang hindi mo maramdaman ang pag-aalala, tama ba?

SCOOP: Pasensiya na po at super busy po ako (hay as usual). Pero sa totoo  lang iniisip ko pa rin ang mangyayari sa kin kapag ganitong tumatanda na ko. Parang swak na swak talaga sa kin ang lahat ng hula ko?? hehehe (nagtaka pa no).

-----------------------------------------------------

Kahit ganitong abala ko, minsan bigla na lang sumagi sa isipan ko ang lahat ng "alaala" na "naaalala" ko pa rin hanggang ngayon. Ating ngang "alalahanin" ang mga ito:

1- Tatlong araw palang akong sinilang nang magkaroon daw ako ng sore eyes, kawawa naman pala ako noon. Hindi pa nga ako nakakakita e mutain na kaagad ako hehehe. Noong isang taon na ako, wala raw party syempre walang cake at lobo, can't afford daw kami e hehehe.

2- Mga dalawang taon ako dumedede pa rin daw ako sa Nanay ko.

3- Mga tatlong taon, dumedede pa rin daw ako sa Nanay ko, paminsan minsan, "am" daw ang iniinom ko pag may sakit ang tyan. Pero gatas pa rin ng Nanay ko ang iniinom ko, libre na masustansiya pa hehehe.

4- Mga apat na taon ako, ang Tatay ko na ang.....ang sumipil sa kin sa pagdede ko hahaha (wag naman sanang iba ang naisip nyo dito lol), biro lang di ko matandaan e.....pero alam ko gala ako noon, laging laman ng lansangan, naglalaro ng taguan pong at bahay-bahayan...yun ang sabi ng Tatay at Nanay ko

5- Limang taon ako noon mas layas ako at mas marami na akong alam na laro, may agawan base, agawan panyo, chinese garter, piko, patintero, yoyo, open the basket, pick-up-sticks, pass the message (naks ingles mga to ah hehehe), pitik bulag, larong goma, larong trumpo, shato, tumbang preso, sipa, harangang taga, luksong baka, langit, lupa at impiyerno, holen at meron pa yun kaha ng mga sigarilyo ang ginagawang pera at yun tansan ang kinakalog mo (yun pinakamahal na kaha ay yun camel, 100 pesos ang halaga, ang champion ay 50 pesos yata, 5 piso lang ang marlboro ang dami kasing naninigarilyo nito) at marami pang iba na hindi ko na maalala. Pag pasko naman pinipitpit ang tansan para gawing parang marakas. At yung iba pang mga laro ay may halong kanta na kagaya ng monkey,monkey anabelle, Nena (as in "noong si Nena ay bata pa kaya ang sabi niya ay um-um um a-a-a) at ang iba ngayon ay pinauso ng composer na si Lito Camo kagaya ng sasara ang bulaklak, boom tarat tarat, atbp

6- Mga anim na taon ako, mas marami akong alam na laro na at mas bihasa na ako, bihasa na ko sa text, ibang klase ang text nun, pinipitik mo lang ang tatlong text na yari sa karton at lumilipad na, aabangan mo lang bumagsak at malalaman mo kung panalo ka o talo. Ngayon, ibang klase na ang text, pinipindot mo lang ang cellphone mo, zoom! mabilis pa kay superman tanggap na nang tao na tinext mo, di na kailangan lumipad, panalo ka kung sinagot ka, talo ka kung walang load yun tinext mo hehehe.

7- Pitong taon- eto yun nabundol ako at tumilapon lang naman sa kalsada, awa ng Diyos eto nagsusulat pa rin ng blog na binabasa ninyo, matino pa rin naman hehehe kahit may sayad ng konti, sayad sa kalokohan.

8- Walong taon, marunong na akong tumula, na ayon sa Tatay ko mahaba na para sa edad ko na masaulo ko ang limang saknong  na may tig-sampung linya. Hindi ko lubos na maisip na nagawa ko na tumula sa maraming tao at lalo na kung napakinggan ako ng maraming tao sa radyo dahil sumali ako sa "Tita Betty's Children Show" sa DZBB. At sa sobrang kaba ko e nalimutan ko lang naman ang tula ko hahaha, pero pinagpatuloy ko naman nang maalala ko na hehehe, ayun second place lang. Ang pamagat ng tula ko, "Ang Kabataan At Ang Pananampalataya" hay di ko na matandaan ang buong tula e, sayang.

9- Siyam na taon na ako, so ayun grade 3 na ako, mahilig daw akong magdrawing sabi ng guro ko, pero hindi siya nasiyahan dito kasi raw sa desk raw ako nagdo-drawing hehehe habang nagtuturo pa siya (dino-drawing ko lang naman siya e hahaha).

10- Sampung taon, grade 4 na ko, ginawa akong muse ng teacher ko kahit ayaw ko at sinali ako sa contest, paramihan ng dyaryo, kung sino pinakamaraming dyaryo siya ang panalo at Ms......nalimutan ko na ang name ng contest na to.....sabihin na lang natin na "Ms. Dyaryo" hehehe. Ayun isa akong talunan, "kulelat pa" hahaha ni isang pirasong dyaryo wala akong binigay (sayang e, kami na lang nagbenta may pera pa kami hehehe). So ang nanalo yun bumili ng lahat ng dyaryo sa junk shop hehehe.

11- Labing isang taon ako, napabilang ako sa program na "Tulong Dunong" ng Ateneo kung saan ang masuwerteng o napili na "matatalinong" mag-aaral ng isang paaralan ay mabibigyan ng pagkakataon na magkaroon ng tutor na poging Atenista (yes!) hehehe. Tuwing Martes, inaabangan na namin ang bus ng Ateneo para makita ang mga crush naming Atenista hehehe. At nagkaroon ako ng pagkakataon na mag-aral ng summer sa Ateneo (Loyola), grabe nose bleed ako sa english doon at pati ang Math, sakit sa utak hahaha. Ang layo ng nilalakad ko noon mula Aurora Blvd/Katipunan hanggang loob ng Ateneo High School, minsan sumasakay kami sa "love bus" hanggang sa loob ng Ateneo, doon kasi dati ang garahe ng Love Bus kaya konti na lang lalakarin namin papuntang high school building. Kung bakit mga tao dun lahat may kotse kakainis hehehe.

12- Labing dalawang taon, grade 6 na ko, umasa ako na magiging scholar ako ng "Tulong Dunong" isang programa ng Ateneo na tumutulong sa mahihirap na makapag aral sa pribadong paaralan na tulad ng Ateneo, Maryknoll o kilala na ngayon na Miriam College, St. Joseph, at yun isa pang exclusive school for girls na malapit sa Katipunan, St. Bridgette (hay naalala ko rin)...ayun si Fr. O'Brien di ako kinuha na magtest for scholar, masama ang loob ko talaga noon, hanggang ngayon dala ko pa rin. Nakataga sa bato ang pangalan ng pari na yan hahaha, May favoritism talaga siya, hayyy sayang talaga. Ang isa pa sa kinuha niya na estudyante ay yun may sariling bahay sa Antipolo, samantalang kami walang sariling bahay , pero yun isa sa napili niya di rin naman nakapasa sa test, siguro ako baka nakapasa pa ako hahaha (ang yabang), syempre ang basehan ko eh may honor ako noon yun napili niya wala. Kaya hinding-hndi ko malilimutan ang pari na yan hehehe (sorry). Bakit hindi ako nakuha??? Why as in Y?

13- 16 years-  high school days ang unforgettable days daw ng isang estudyante...kaya ayun di ko rin nalimutan, pero kalimutan nyo na muna yan, masyado ng mahaba ito e hahaha, basta ang alam ko magaling akong magkalas ng M-1 Garrand, naks yabang! Mga events: JS Prom, Graduation Ball, Valentine's Booths at Corps of Sponsors, ako ang nagpasimuno ng mga yan hehehe

17- Seventeen na ko! Naks first time makahipan ng cake! Grabe first time ko palang magkaroon ng cake hehehe pero hindi pa sa bahay namin, sa isang kursilyo hahaha.....uy pero mabait ako noon ha, alam nyo naman, yayaan ng barkada kaya napasama ako.  Binale ko lang ang paniniwala na kapag masama ka e dapat daw magkursilyo, hahaha. Binaliktad ko yun, kapag mabait ka dapat magkursilyo ka para lalong bumait hahaha.

18- Debut ko, walang kutilyon.....yun pinsan ko nagdala ng mirror ball, component at speakers ayun nagkaroon ng maliit na party sa amin lang magpipinsan.....Coup d'etat- anak ng pating si Gringo Honasan binomba ang Aguinaldo e sa likod lang namin yun, ayun na evacuate kami, first time kong makakita ng tora-tora nakakatakot parang giyera talaga( pero sayang wala pang cellphone may cam nakuna ko sana ng picture), may mga tangke ng sundalo na nakaharang sa kalsada. Dumadagundong ang daan dahil sa pagbomba. Unforgettable yan, kesa sa araw na nakilala ko ang asawa ko hahaha.

19- MU na kami ng ex bf ko as in "Mag-Un" nabola ako hahaha, pakakasalan daw ako sa lahat ng simbahan, corny pero kinagat ko ang pambobola niya, kala ko totoo....eto pa,  nasa Mapua ako noon, nang lumindol ng malakas mga 6.3 yata sa Metro Manila pero 7.8 sa epicenter sa Nueva Ecija, yun ang araw na gumuho na parang accordion ang Hyatt Hotel sa Baguio, para kaming dinuduyan....ayun pagkatapos ng lindol wala nang masakyan, naglakad ako mula Mapua (malapit sa Manila City Hall) hanggang QI sa Araneta Ave....waaaa sakit sa paa! Di ko talaga malilimutan ang araw na yan!

20- Twenty na ko! Ang Mt. Pinatubo pumutok naman, nagkaroon ng lahar at yun abo narating pati Metro Manila pati nga karatig bansa eh at yun din ang araw na yan na ang ex-bf ko lumipad papuntang US, maraming nagsasabi kalimitan daw na pumupunta sa US hindi na bumabalik, binale ko rin ang paniniwala na yan! Thrice a week siya kung sumulat sa kin, nagkakasalubong na nga sa ere ang mga sulat namin e hahaha

21- Yun ex ko bumalik (naks!) mahal pala talaga niya ako hehehe, ayun di nako pinakawalan, nagbunga....ang araw hahaha, ng bata pala hehehe

22- Yun ex bf ko, mananatiling ex bf na talaga, dahil pinakasalan na niya ako hehehe, asawa ko na pala siya. So matapos makuha ko ang MD ko as in Marriage Degree ay nakuha ko rin ang BS degree ko in ECE, naks sa wakas nakatapos din! Nauna nga langa ng MD ko sa BS Degree ko lol

23- Hay nakapagtrabaho din kahit mahirap makakuha ng trabaho lalo na pag may asawa ang isang babaeng katulad ko.....ang lupit sa discrimination kapag may asawa ka na! Pero enjoy ako sa mga Hapon, ang hirap makaintindi ng ingles!! Uy hindi po ako naging japayuki (wala akong K hehehe), mga amo ko sila sa isang manufacturing ng semiconductor, SHARP LEDs ang aming produkto, hanep! techy na ko niyan!

24- Twenty four na ko, pero ayoko na! Nagresign na ko sa work, at inaayos ko na ang papeles namin ng anak ko papuntang US.

25- Sa wakas nakarating din sa US! Masayang masaya na naging buo na rin ang aming pamilya na minsan pinaghiwalay ng tadhana (naks ang lalim!). Manghang-mangha ako sa California, ang freeway ang lapad, pero maraming Pinoy para akong nasa Pilipinas pa rin.  Lahat ng kamag-anak at kaibigan ko sinulatan ko sa sobrang homesick ko, bakit kasi di pa uso ang internet noon??

26- Twenty six na ko, dito na ko tumigil sa pagbilang ng araw hehehe...pagbibilang ng sulat sa mailbox ang inatupag ko sa sobrang lungkot, sa 30 na sulat ko mga wala pang kalahati ang natatanggap ko huhuhu, ang lungkot pag nagbibilang ka lang ng langgam na umaakyat sa kisame sa loob ng bahay, wala naman kasi akong makitang butiki dito, di pala uso dito yun.

27-29- Sa wakas nakapagtrabaho din, at sa manufacturing ng power supply...nag-umpisa ako bilang technician, nagkukumpuni ng power supply na sa hinagap ko e hindi ko naisip na magagawa ko yun at kalaunan na promote naman bilang component engineer, kalimitan nagtetest ako at hindi ako nagdedesign kaya hindi ako ganun sa iniisip nyo na "bigatin," unti-unti lang akong bumigat nun....sa timbang nga lang hehehe.

30- Trenta na ko, yun bunso ko sinilang ko, ang layo ng agwat nilang magkapatid nag-alala kasi ako na walang mag-aalaga ng magiging anak namin kaya tumagal ng mahigit walong taon bago nasundan ang anak ko, para akong nanganganay pero nagtrabaho pa rin ako sa same company, loyalista kasi ako hehehe.

31- 32- Masyado akong loyal pa rin, Engineer pa rin ako sa power supply company

33- 37- Lumipat na kami ng Hawaii, tinalikdan ko ang matagal kong trabaho sa California at pinili ang pamilya ko na makasama kahit saan man kami mapadpad at awa ng Diyos nakapagtrabaho naman kaagad sa isang research and development ng medical device company.

38- 39 Konti na lang ang maalala ko, tumatanda na yata talaga ako, mula sa Hawaii nalipat kami sa Japan.... nag enjoy kami sa Japan pero kailangan uling umalis, so  ayun nagresign na naman ako.....hayyy

40 - Oct. 29 birthday ko na pala, parang ang bilis ng panahon, 40 na pala ako, waaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!! Tingnan natin kung talagang totoo na "Life Begins at 40"


Tuesday, September 6, 2011

HULA SCOOP: Tatamis ang pagsasamahan ninyo ng iyong minamahal

mansanas na binalutan ng tsokolate na hinugisan na parang daga hehehe (kuha sa Disneyland)


HULA: Tatamis ang pagsasamahan ninyo ng iyong minamahal, kaibigan man ito o iyong pagsintang mahal sana lang huwag mo lang matikman ang pait dahil kung mapait....malamang pagkain lang yang minamahal mo hehehe.

SCOOP: Bakit nga sa buhay kung may tamis laging may pait pagkatapos ng lahat? Di ko talaga magets, kayo kuha niyo? Mabuti pa ang chocolate laging matamis kahit galing ito sa mapait na kakao hehehe.


-----------------------------------------------------

Nakakatawa minsan isipin pero iisipin ko pa rin na minsan nagpatamis sa buhay ko ang pagkain ng candy at tsokolate.

Naalala ko kasing bigla yun buhay ko noong bata pa ako. Simple lang ang lahat, pagkagising sa umaga, kakain ng almusal, maglalaro sa kalsada, tatawagin ako ng Nanay ko sa pamamagitan ng mahabang sipol at pag narinig ko na yun, oras na para umuwi kasi kakain na ng tanghalian. Tapos dapat matutulog na pero tumatakas ako para maglaro uli at minsan pag may barya bibili ng candy sa kapitbahay namin na may tindahan kahit na may tindahan naman kami hehehe.
Pero ang naalala ko yun nagpasira sa mga baby teeth ko ang aking mga paboritong chocolates at candies, teka ano nga uli ang tagalog ng candy?? Kaya nandito ang listahan ko, kulang pa nga ito kung may time kayo, dagdagan n'yo na lang para mas masaya.

MGA CHOCOLATE AT CANDY NOONG BATA PA AKO (LATE 70's and EARLY 80's):

nips- eto ang m&m pinoy version natin, hugis butones at makulay, matanong ko lang may kulay blue na ba na nips noong 70s? kasi ang m&m noong 1995 lang nagkaroon ng kulay na blue

swiss cups- di pa uso ang chocnut nun, eto ang paborito ko noon, hugis na bilog na flat siya pero mas maliit, lasang chocnut din, pinapalaman ko ito sa pandesal o pandelemon, kaya lasang peanut butter na rin hehehe, sino kaya ang manufacturer nito? nalugi na siguro hehehe


lipps- naalala ko lang itong candy na ito noong minsan nag-usap kami ng mga high school classmates ko sa facebook at nauwi sa mga paborito namin candy noon (kaya naiblog ko ngayon ang topic na ito); ito yun kulay pula na candy pag kinain mo e pupula ang dila at labi mo sa sobrang food coloring nito hehehe

kendi mint- kulay berde yun wrapper nito, kulay white naman yun candy at syempre mint ang lasa may palaman na chocolate sa loob

vi-va- kulay orange brown ang wrapper nito at lasang kape ang candy na to (salamat kay mamu na friend ko at pinaalala nya ito)

Peter's ball- bilog na candy kulay orange, kung saan ako nabilaukan at muntik ng di makahinga noong kumain ako niyan habang nakahiga hehehe, kaya hindi ko dapat malimutan ang pangalan ng candy na yan hehehe, tawag naman dito Peter ball lang, moral lesson: wag matutulog o humiga kapag may candy pa ang bibig lol

vicks candy- candy na lasang vicks hehehe, hugis tatsulok o triangle nabibili ng tingi o isa-isa

storck- kulay green ang wrapper na menthol candy, di pa uso noon ang maxx na candy, eto ang sikat noon kahit na ang chismis ay nakakabaog daw ito hehehe, chismis lang naman ng mga bata yan ha, gusto nyo bang malaman kung bakit?? hehehe

chiclets- chicletin mo baby! naalala ko yan commercial tag line na yan hehehe, chewing gum na sikat noon hanggang ngayon

juicy fruit- ang prutas na walang buto hehehe chewing gum na di ko alam kung paano naging prutas?

double mint- kamag-anak ng juicy fruit, kulay berde ang wrapper

texas- matigas na bubble gum, sakit sa ngipin pag kagat mo pero gusto ko pa rin, pag nangata mo na medyo may buo-buo pa ito, at pag wala na yun buo-buo nito that means wala ng lasa ito, tama ba ako?

bazooka joe- bubble gum na nakakabulon sa laki, pero malasa at matamis, nagkokolek ako noon ng comic strips nito kasi kada isa nito ay may nakasingit na comic strip, hindi ko naman mabuo ang comic strips na yun, kelangan mo pang bumili ng marami at makapagpalobo ng sangkatutak para matapos mo ang istorya

cloud 9- syempre ang pinoy version ng snickers, mala-nougat ang dating na may mani at caramel, dito raw pinaglihi ang pamangkin ng asawa ko kaya ang kulay ng balat nito ay parang cloud9, may patse-patse na dark brown, medyo brown at white pero hindi siya dalmatian ha, hehehe

big bang- chocolate na may pinipig, mas gusto ko ang chocolate na ito sa cloud9 kasi mas paborito ko ang pinipig kumpara sa mani, tinitigyawat kasi ako sa mani....ayyy sa mukha pala hahaha

serg's- milk chocolate bar, meron pa ba nito?

goya- hugis kabaong ang chocolate na ito, ang dami na palang klase ng goya chocolate ngayon kaya di ko alam ang pangalan ng chocolate nila na ito dati, basta ang alam ko pag may bumibili sa min, sinasabi lang na "pabili ng goya"

curly tops- curly kasi yun gilid nito at hinulma ito sa pangkaraniwang hugis ng muffin pero syempre maliit na version lang pero may kasamang papel pa ito noon kapag binibili kaya pwedeng tingi ang tinda, medyo may kamahalan na ang chocolate na ito noong bata ako kaya hindi ako pwedeng kumain ng marami nito hehehe

flat tops- flat kasi ang top kaya flat tops hehehe, hugis bilog at kulay orange ang wrapper at ang nakalagay na marka sa top nito ay "Ricoa" yun kasi ang manufacturer nito

choco mallows- marshmallow na binalutan ng chocolate, minsan nauubos ko ang tinda namin na to kaya nagagalit ang Nanay ko, lugi raw kami sa chocolate na yan hehehe, kaya tinigil na namin magtinda mula nang maadik ako dyan

choco crunchies- kamag-anak ni choco mallows ito kasi isa lang ang may gawa, ang Fibisco hanggang ngayon paborito ko pa rin ito, crunchy kasi talaga ang biskwit nito sa loob, nabebenta ng tingi ito noon ewan ko lang ngayon, mahal na rin ito noon kaya dumidekwat ako nito sa tindahan namin pag hindi nakatingin ang Tatay ko hehehe


belekoy- makunat na parang nougat sabi ng iba lasang Instik daw, tanong ko naman, "bakit nalalasahan ba ang Intsik?" hehehe at pag tinitinda namin wala na siyang balot kulay brown siya, meron pa kaya nitong nabibili na tingi sa tindahan?

ampaw- eto yun kanin na nilagyan ng brown sugar (hindi asukal na pula ha, brown siya as in brown hehehe), popped rice tawag sa ingles

matamis na sampalok na nakapalibot sa laruan na kutsara at tinidor (pero walang buto)- singko yata isa ang candy na ito, nabibili ng tingi, kailangan mo munang kainin ang sampalok bago mo makuha ang libreng laruan na kutsara o tinidor, at kapag marami na meron ka ng koleksyon na laruan na kutsara't tinidor (eto lang ang mga laruan ko noon e wala akong manika)

yema- nakabalot sa matingkad na kulay pula o yellow na papel na cellophane at hugis pyramid, matamis na lasang kondensada na gatas; yun wrapper nito nilalagay namin sa bibig namin, wala lang hehehe dumidikit kasi pag nabasa lol

macapuno balls- sarap nito napapalibutang asukal na lasang macapuno kahit wala akong makain na macapuno ayos lang

bukayo- minatamis na shredded na niyog

sampaloc candy- minatamis na sampalok, asukal at asin ang una mong matitikman bago ka magiging busy sa pagtanggal ng buto sa bibig mo hehehe at yun buto pwede ng gamitin sa larong sungka hehehe


sundot kulangot- ang walang kamatayang paborito kong candy hehehe, arnibal lang ito na nilgay sa maliit na kawayan at sinusundot mo ito ng stick para makain mo, mabantot ang pangalan pero masarap! miss ko na ito...nabibili lang namin ito sa labas ng school namin...meron pa kaya ito ngayon? gusto ko uling matikman ito at kokodakan ko hehehe

Ano ang tawag o pangalan ng mga ito?:

hugis bilog na kulay red brown na kapag naglalaro kami ay ginagawa namin ostiya, lasang Intsik din daw sabi ng iba, sabi ko naman, "mabuti pa sila nalasahan na ang Intsik, ako hindi pa" hehehe

apa o barquillos na hugis cylinder na may pulboron sa loob- bago mo kainin dapat mong higupin ang pulboron sa loob, ginagawa naming sigarilyo pag naglalaro kami hehehe, pero iwasan lang mabasa ng laway kasi kukunat ito hahaha

hugis bote ng gatas ng bata- susupsupin mo ito para makain para kang dumedede rin hehehe at ang laman ng loob ay powdered milk

chocolate na hugis itlog, ano na nga ang tawag sa chocolate na to??

Pasensiya na, walang sagot kasi hindi ko talaga alam ang tawag sa mga yan, kaya ako nagtatanong no.

PAHABOL: Sayang wala akong pictures ng lahat ng mga peborit ko na yan, parang gusto kong umuwi ng Pilipinas at hanapin ang mga ito at kokodakan ko silang lahat hehehe

ISA PANG TANONG: Bakit noon, hindi ko alam na nakaka hyper pala ang kumain ng candy at tsokolate? Kayo, alam nyo ba? Nang dumating lang ako sa US saka naging big deal ang pagkain ng candy at chocolates sa mga bata.

Thursday, August 4, 2011

HULA SCOOP: Matututo ka ng maraming kaalaman sa internet


HULA: Matututo ka ng maraming kaalaman sa internet. Pero mag-ingat ka, baka matulad ka sa iba dyan, lam mo na....alam ko na rin yun, alam mo na nga ba?? hahaha basta alam mo alam ko na rin!

SCOOP: Paano ba mag-ingat para matuto? Pulutin mo ang mabubuti para sayo at itapon mo ang di dapat pero huwag ka naman maging basurero. Magshare ka rin naman sa iba. Tama di ba??

--------------------------------------------------

Sa panahon ngayon parang ang hirap matuto na nag-iingat, masyadong maimpluwensiya ang internet ngayon. Pero minsan nakakatuwa rin isipin na mas napapadali ang lahat dahil sa paggamit ng internet dahil sa pagtanong mo kay pareng google o kahit pa kay kumareng yahoo, may sagot agad, na dati rati parang milya-milya ang layo para malaman mo ang isang bagay na hindi mo alam. Noon kapag hindi mo makita si kapitbahay na Merriam o kahit pa si Britannica hindi mo na alam ang sagot sa mga katanungan mo e paano na lang kung wala kang kapitbahay na Merriam o Britannica?? Di ba? Pupunta ka pa sa public library, para lang alamin pero sa sobrang tamad ng mga tao at sobrang abala hindi na nanaisin pang malaman o pumunta sa library..... teka ano nga ba ang tagalog ng library? Teka matanong nga si pareng google......hintay kayo ha.

Ayun, aklatan! Nalimutan ko na nga yan salita na yan sa Tagalog, pero ngayon mas mabilis na lalo na kung wala akong English-tagalog na dictionary(wala naman talaga), sa internet nandun na ang kasagutan. Ang dati-rati na "milya-milya" ang layo, o kahit "ga-dipa" o ga-kamay" (meron ba nun? hehehe) ang layo ng dictionary mo sayo, ngayon "ga-keyboard" o "ga-daliri" o "ga-pindot"na ang lapit hahaha.

Natatandaan ko nga noong ako pa ay nagtatrabaho sa California, may ka opisina ako na Pinoy din at naitanong niya sa akin ito, mga 10 taon na itong nakakalipas kaya siguro noon eh hindi pa niya masyadong ginagamit si google ng buhay ko hehehe:

Joe: Sards alam mo pa ba ang preamble ng Philippine Constitution natin?
Sards: Ahhh oo naman (sabay type sa google ng "preamble of the Philippines Constitution.....habang nagchecheck ako ng sagot sabay tanong ko na).....bakit di mo ba yun alam??? (ayun lumabas na ang sagot, ang bilis!)
Joe: hindi e, nalimutan ko na. Talaga alam mo pa rin yun preamble? Saulo mo pa rin? Sige nga sabihin mo sa kin. (Aba ang mokong hinahamon talaga ako, hehehe)
Sards: Oo naman, eto (sabay basa sa internet, dahan-dahan na parang sinasaulo at ninanamnam):

"We, the sovereign Filipino people, imploring the aid of Almighty God, in order to build a just and humane society and establish a Government that shall embody our ideals and aspirations, promote the common good, conserve and develop our patrimony, and secure to ourselves and our posterity the blessings of independence and democracy under the rule of law and a regime of truth, justice, freedom, love, equality, and peace, do ordain and promulgate this Constitution."

Joe: Ang galing mo naman.
Sards: Syempre sinaulo ko yan nun nasa College ako no at until now saulo ko pa rin. Ang higpit ng teacher ko nun.
Joe: Eh yun 1987 Philippine Constitution alam mo lahat??
Sards: Sobra ka naman, di ko na alam yun no, ang hirap kaya nun! (baka mahalata na ko nya no, hahaha)

Aral 1: Daig ng wais ang mabagal magtype, hahaha.
Aral 2: Ibahagi ang nalalaman, huwag maging taga pulot na lang, kasi basurero labas mo nyan.
Aral 3: Minsan kailangan mong mag sinungaling kaysa maging hambog para makuha mo ang paghanga ng iba.

Sana lang huwag niyang mabasa ito, dahil hanggang ngayon di pa niya alam ang sikreto ko, hahaha.

Friday, June 24, 2011

HULA SCOOP: Maganda ang umaga mo, masisilayan ang 'yong mga ngiti

Kape at Pandesal bida sa almusal


HULA: Maganda ang umaga mo sa araw na ito, masisilayan ang yong mga ngiti kahit na may panis na laway sa'yong mga labi. Mag-ingat ka pagdating ng tanghali.....dahil baka labi mo'y mapangiwi.....hindi ko na alam ang sunod pang mangyayari. Bahala ka na dumiskarte life mo yan no...go, go, go dali!

SCOOP: Malamang masaya ka ngayon kasi mapapangiti ka raw e. So ako naman isip-isip, paano nga ba ako mapapangiti?

-----------------------------------------------------

Sa totoo lang ang hirap talaga mag-isip ng ipopost ko dito, kung bakit kasi hulascoop pa ang paksa ng blog ko, para talagang naghanap ako ng pako na ipupukpok sa ulo ko....ay martilyo pala na may pako hehehe. Ang hirap!! Minsan wala talagang pumapasok sa utak ko as if meron naman akong utak? hehehe

Ayun, eto nagtatype lang ako pero wala pa akong topic, bahala na si daliri kung saan ako dalhin go lang ng go, sunod lang ako, wag lang sa parte na mamasa-masa e ibang lugar na yan....tubig na yan no! hahaha kala nyo ha! di yata ako makakapag type sa tubig no! So eto, balik uli ako sa keyboard, basta pindutan medyo mabagal ako e, sanay kasi ako sa himas ba....himas ng ballpen lang kasi alam ko habang nag-iisip. Ganyan ako nun di pa uso ang computer...hehehe.

So eto nagbabalik tanaw na lang ako, lam n'yo naman kahit matagal na ako dito sa Amerika ang puso't isipan ko ay nasa Pilipinas pa rin.

Eto mga ginawa ko kanina bago ako gumawa ng blog:

1. Pag gising ko, may ngiti sa aking mga labi, naks totoo pala ang hula ko! "Happy Yipee Yehey" talaga! hehehe...hmmm bakit kaya? syempre birthday ng aking Papa kahapon lam n'yo na, dapat may surprise gift....kaya ayun....bingyan ko siya ng......secret....syempre secret dapat yun niregalo ko sa kanya no hehehe. Eh masaya ang aking Papa kaya masaya rin ako kaya hanggang pag gising ko masaya pa rin ako, basta ganun hehehe. Wala kasi akong bad dreams no hehehe.

2. Mga 6:45am nag alarm ang celfon ko , so "pinindot" ko ang snooze, idlip uli ako....tumunog na naman yun alarm, pindot na naman ako, ayun pindot-idlip-pindot ang ginawa ko, kakapagod kaya ginising ko na rin sarili ko, nakakagising pala talaga ang pindot...hehehe. Bakit kasi nauso ang "snooze" sa alarm clock o kahit sa cellphone? E kaya ka nga nag-aalarm para magising ka tapos maglalagay sila ng button na snooze para umidlip uli? Ang labo talaga ng tao, di ko magets minsan.

3. Pinatay ko na ang alarm ko at handa ng tumayo mga 7:10 yun, dakma kaagad ako sa aking peborit....ang aking celfon. Wala na pala ang aking Papa, pumasok na sa trabaho, nagising nga pala ako sa kanyang halik para magpaalam na aalis na siya. Kaya ayun, check ko ang twitter ko, hanep 2 days ago lang ako nagsimula na magtwitt pero 2 years na akong may twitter. Medyo feel ko maaadik yata ako dito, dati kasi facebook ang una kong chinecheck ngayon twitter na. Masamang senyales na naman ito, tsk tsk tsk. So ayun, nagtwitt na ako then nagcheck ng facebook at nagkolekta ng mga pera sa aking cityville hehehe. Teka, follow nyo naman ako sa twitter ko, "hulascoop" ang username ko hehehe.

4. Bumaba ako at tumungo na sa aming kusina ng 8am, ang dalawa kong magaling na mga anak, tulog pa rin, napuyat kakapanood ng korean soaps (hmmm ewan ko ba naadik na sila dun, mabango kaya yun mga soaps ng Korean?? hehehe), hayy.... bakasyon na kasi sila, kitang-kita ko ang "ibidinsya" makalat ang kwarto!! grabe! Pero hindi ako nagpaapekto sa aking magandang umaga, ignore ko na lang sila, tatanda lang ako kagad kung magagalit ako no. Kaya nagtoast (ano nga ba ang toast sa tagalog? hay naku nalimutan ko na) ako ng pandesal at take note po, wheat siya binili ko sa Valerio's bakery...feeling healthy hehehe. Gumawa rin ako ng kape. Hmmm ano kayang palaman, peanut butter! Eto na naman ako nagbalik sa alaala ko ang ginagawa kong palaman noon na swiss cup na chocolate lasang chocnut yun, wala na yata ngayon ganun sa Pilipinas. Pero tanda ko talaga ang pangalan kasi may tinda kami nun sa tindahan namin, hugis bilog siya at hindi hugis cup at masarap, peborit ko yun. Dinudurog ko at binubudbod yun swiss cup sa pandesal, lasang peanut butter na hehehe.

Tsalap!! Kaya pandesal na peanut butter ang palaman at kape ko ngayon sa almusal, labit!lab it! Isasawsaw ko pa sana sa kape pero nahiya ako sa sarili ko hahaha, may palaman naman pandesal ko e kaya di ko na ginawa para ano pa, para pagkatapos isawsaw sa kape, hihigupin yun kape kasama yun mga "mumu" mula sa pandesal?? hehehe para masabing super linis ko?? gawain ko yan dati hindi na ngayon....paminsan-minsan na lang hehehe.

5. Naalala ko ang mga kapatid ko sa Pilipinas, kailangan na naman daw ng tulong e kaya, tumawag muna ko, bandang 8:15am yun. Ayun kwento-kwento about buhay-buhay nila then buhay-buhay uli ng ibang tao....kung ano ng nangyari kina nina Javier, Alexander, ang mag-inang Via at Magda, Abel, Rein, Ana Manalastas, atbp. hay nakakaadik kasing manood ng mga teleserye sa TFC no hehehe di pa ako makuntento e tinanong ko pa sa Ate ko hehehe. Kaya kung di nyo sila kilala, wag pansinin mga bida lang yan sa mga teleserye ng channel 2 hehehe. So kwentuhan uli at yun sa "hinaba-haba ng prusisyon, sa pagpadala ng pera din ang tuloy" ayun magpapadala ako ng pera bukas hehehe. Kung bakit pa kasi ako tumawag e hehehe.

6. Pag tingin ko sa orasan namin, 8:30am na pala so akyat uli ako sa taas at chineck ko pa muna ang facebook ko at saka nagpalit na ng damit, pumasok na naman sa alaala ko ang kanta ni Yoyoy Villame ang sikat na "Mag exercise tayo tuwing umaga" handa na kasi akong mag "jazzercise" todo na to! exercise to the max na hehehe. Ayun sinundo ako ng Thai friend ko para mapasabak uli sa exercise na umaatikabo.

7. Mga 10:30 na ako nakabalik mula sa jazzercise namin, iniisip ko kung kakain uli ako, gutom na kasi ako e hehehe, pero napigilan ko pa rin. Akyat na ko at check uli ng twitter, ayun isip ako ng hulascoop ko na ipopost ko sa twitter. After maipost, parang gusto ko rin mag update ng blog ko kaso wala talagang maisip na iba blog e. Hanggang eto gumawa na lang ng post kung anong pinag gagawa ko ngayon as in now na!

8. Tinatawag ako ng anak ko, gising na rin...at gutom na! Wala pa pala kaming ulam 12:30 na hahaha, pasensiya sila at nagkaroon sila na adik na Nanay, adik sa facebook, blog at twitter hehehe. Ano kayang uulamin namin??? Hmmm isip-isip...lucky me pancit canton na lang hahaha. O sige na magluluto na ko ng lucky me tapos lalagyan ko na lang ng itlog ng pugo. Peborit ko yan nunmaliit ako, laging may naglalako sa min ng itlog ng pugo, lagi ko rin almusal.

"Lucky me!" ay wish me luck pala...sa aming tanghalian, hehehe.

So anong masasabi nyo sa tanghalian namin, Pinoy na Pinoy ba? hehehe

Wednesday, May 11, 2011

HULA SCOOP: Bigyan Mo Ng Pagpapahalaga Ang Naging Bahagi Na Ng Buhay Mo

Kay Selyo...ay Ang Selyo pala hehehe


HULA: Bigyan mo ng pagpapahalaga ang naging bahagi na ng buhay mo. Huwag maging "ningas-kugon." Ano o sino pa man ito patuloy mong pahalagahan ang mga ito, ang mahalaga talaga ay importante....hehehe

SCOOP: Ano at sino nga ba ang mahalaga sa buhay natin, na minsan nakakaligtaan na natin dahil mayroon na tayong bagong pinapahalagahan, na hanggang sa simula lang at hindi na natin natatapos?

-------------------------------------
Teka bago tayo magsimula e hayaan nyo munang ipaliwanag ko ang binanggit kong idiom, para may matutunan naman kayo dito sa hulascoop ko, naks naman hehehe:

Kahulugan ko:
"ningas-kugon"-
ningas- apoy
kugon- uri ng damo? (tama ba?)

-siguro madaling mag-apoy kaya sa simula lang maningas tapos pag upos na e di wala na...hmmmp syempre wala ng ililiyab di ba e ubos na nga e? di ko alam kung saan nanggaling ang idiom na ito pero ang tanda ko lang, namana natin ito sa mga kastilaloy hehehe....at pati na rin ang pag-uugali na yan

O sige na nga hayaan ko naman kayong mag-isip ng kahulugan niyo, eto na ang aking topic......

MGA NASIMULAN KO NA HINDI KO MATAPOS-TAPOS

1. Natuto akong mag gitara ng maliit pa ako, pero hanggang basic na chords na lang na A, B, C, D, E, F, G ang natutunan ko wala na kasing H kaya hindi ko na rin tinapos ang pag-aaral ko, kung yun ngang chords e hanggang G lang e bakit ko pa tatapusin ng hanggang Z, di va?

2. Noong nasa mataas na paaralan na ako, mahilig akong mag-ipon ng mga selyo naging pangulo pa ako ng Philatelic Society Club sa aming paaralan. Iningatan ko ang mga ito, inisa-isa kong balutan ang bawat isang selyo para hind madumihan o masira ang perforation o mga ngipin ng mga ito. Hanggang ngayon marami pa rin akong mga selyo na dinala ko pa dito sa US pero wala ng balot, mga hubad na silang lahat hehehe.

3. Noong nasa mataas na paaralan pa rin ako, naging miyembro din ako ng rondalla, tumutugtog ako ng bandurya noon, pero ngayon iba na ang tinutugtog ko....pinipindot ko na lang ang ipod o iphone ko at may tumutunog na rin naman hehehe at hindi pa ako nagkakalyo.

4. Noon nasa college ako, gusto kong matutong tumugtog ng piano, ang problema wala kaming pambili ng piano hehehe. Natuto rin ako ng kaunti sa pamamagitan ng aking matalik na kaibigan pero nakikigamit lang ako ng piano sa kanila hehehe, ngayon may electronic organ naman kami pero di ko na rin tinutugtog....ibang organ kasi ang gusto ko sana......hmmm bamboo organ sana no! hahaha

5. Noong unang dating ko sa US, sa sobrang pangungulila ko, natuto akong manahi ng "cross-stitch" pero ang nagawa ko ay simpleng si "tweety" lang, di ko na kinaya ang mga mala anghel na mga disenyo .......hay hanggang tweeter na lang yata ako talaga hehehe....tweet na lang ng tweet

6. Noong napunta kami sa Hawaii, bumili naman ako ng ukulele( tamang bigkas ayon sa mga taga Hawaii ay: u as "uu" sagot ng mga nagtitext kung oo o hindi ang tanong, ku-le-le ang "u" ay hindi binibigkas na you, kuha mo? hahaha

7. At nitong wala na akong trabaho, naisipan kong gumawa ng blog...ayun sinipag magpost, dalawang blog pa ang nilikha, nanalo ng top 10 sa PEBA 2009 lalong sinipag magpost, pero ngayon halos isa sa isang buwan na lang ako magpost ng blog.....wala na kasing nagcocomment sa post ko e hahaha, nagsawa na sa hula ko, corny kasi e hehehe.

Bakit kaya ako ningas kugon? Y??

Eto pa, nagtayo ako ng resto ko, pero nagsawa din ako, napabayaan ko na rin.....bumili rin ako ng ekta-ektaryang lupain para ipabungkal sa mga magsasaka para makatulong sa paglago ng kanilang sakahan pero.... iniwanan ko rin at ngayon balak kong maging mayor, kakayanin ko kaya??? Hay grabe kaka adik talaga ang mga larong yan sa Facebook! Na adik kasi ako sa Farmville, Farmtown, Restaurant City at ngayon eto inuumpisahan ko na ang Cityville. Kuha mo?? Kung hindi, manood ka na lang ng 100 days to heaven ng channel 2 hahaha, yan kasi ang bukang bibig ng bida e lol.

Ang iniisip ko lang, siguro pwede ko pang ipagpatuloy ang mga nabinbin kong mga paglilibangan sana, kundi lang dahil kay Mark Zuckerberg, kung bakit naimbento pa niya itong facebook ngayon adik na adik na halos lahat ng mga tao at isa na ako doon. Kahit yata ang mga may-ari ng mga pagawaan ng mga kamera ay lumakas dahil kakafacebook ng mga tao, post ng picture dito, post doon. Punta sa party o gumala kung saan post ng pictures uli hehehe....parang ako hehehe

Hay, nagpapasalamat pa rin ako dahil sa facebook, nalilimutan ko ang pangungulila at lungkot ko lalo na kung maghapon ka lang sa bahay....kung walang facebook.....baka masira ang ulo ko kakabilang ng mga langgam na gumagapang sa dingding namin hehehe....kuha mo??

Thursday, April 7, 2011

HULA SCOOP: May Mga Lugar Kang Hindi Binibigyan ng Pansin



Bang bang bang, tunog ng mga baril


HULA: May mga lugar kang hindi binibigyan ng pansin na simula ngayon ay mapapansin mo na rin. Hindi mo lang alam kung ano ang mga ito na hindi mo napapansin noon na papansinin mo na nga ngayon.

SCOOP: Napag isip-isip n'yo ba na may lugar kayong "ini-echa pwera" n'yo na meron palang kabuluhan sa pagkatao o buhay n'yo?? Dami kaya, sige ibabahagi ko sa inyo ang ilan tapos kayo na bahala sa iba.

------------------------------------------------------------------
MGA LUGAR NA SA TINGIN KO AY KSP ("KI"NULANG SA PANSIN)

1. Kung saan ka lumaki o pinanganak- naisip nyo ba na kunan ng larawan ang lugar n'yo noong bata pa kayo? Ako naisip ko lang ngayon dahil uso na facebook hehehe, pwede na magbida...at pwede na magshare ng mga old memories.....then tag dito tag doon ng pictures hehehe, yun ay kung may ipagmamalaki ka sa lugar nyo. Naisip ko nga e kung saan ko naitago ang mga pictures ko na kuha kung saan ako lumaki. Pinagmamalaki ko naman ang lugar namin kahit pa hindi maganda ang bahay namin kahit gutay-gutay na ang pinto. Teka pinto nga lang yata ang makikita sa bahay namin e hehehe gutay-gutay pa.

2. May maituturing ka ba na iningat-ingatan mong picture na may kuha sa tapat ng school nyo? Kung may kuha ka man, binigyan mo ba ito ng pansin? Ako, wala lang....background lang yun school pero ako pa rin ang bida sa picture no hehehe. E ngayon hinahanap ko kung meron ba akong kuha ng picture ng mga school ko, lam nyo na pang "fezbuk" baga hehehe.

3. Naisip mo ba noon na bumisita sa isa man lang probinsiya o isla na malayo sa bahay ninyo at tapos magpa picture ka sa mga magagandang tanawin? Ngayon uso na to! Salamat sa internet, sa cellphone, sa digital camera at sa fezbuk uli at kung super hi-tech ka na salamat na rin sa DLSR camera hehehe. Parang lagi na natin bitbit ang mga gadgets natin tapos magpakodak-kodak ba.....kasi nga may facebook na no at meron ng blog pa, isa pa yun! Magpopost ng mga pictures para ishare, kung saan-saan na nakarating na lugar, pero dati ba naisip natin ito? Sa totoo lang, mas marami pa akong napuntahang lugar dito sa US kesa sa Pilipinas, kasi naman noon nasa Pilipinas pa ako ni pamasahe nga sa bus pahirapan pa kung saan hahagilapin, yun pa kayang magtravel papuntang Cebu o Palawan no?? ni hindi nga ako nagla lunch sa school para lang makatipid e, hayyy buhay nga naman parang buwan, bilog hahaha. Di bale pagdating ng panahon o bullet day mapapasyalan ko rin ang Cebu, Palawan, Bohol at mga scenic views, isa yan sa mga pinaplano ko pag-uwi ko uli ng Pilipinas, "tangkilikin ang sariling" atin ika nga.

4. Eto pa, alam niyo ba kung saan lugar ang Zapote at ano ang mahalagang kasaysayan nito?? Ehem, history naman tayo hehehe. Hindi yan kapote ha na sinusuot sa ano... sa katawan, para di ka mabasa hehehe.... ako tanda ko lang sa Zapote nakikita ko ito sa sign board ng mga dyip sa tin, sa may bandang Las Pinas yan e. Pero parang di ko pa ito napuntahan, nasakyan ko lang yata ang dyip hehehe. Ano naman kinalaman nito sa topic ko? Wala lang, blog ko to e so pwede kahit anong segway ko di ba? hehehe. Wag na kayong kumontra....at walang aangal. Teka, ito pa di ba ninyo alam na may kaugnayan si Emilio Aguinaldo dito?? Yun tinatawag nilang "Battle of Zapote." Eto ang chismis, si Emilio daw ang namuno sa laban na ito di ko lang alam kung totoo ito ha, hehehe. Ang alam ko lang, pininta ng pamangkin ko ang mural ng "Battle of Zapote" na matatagpuan sa Gen. Emilio Aguinaldo Museum sa Baguio hehehe. Salamat sa pamangkin ko, nalaman ko na meron palang Battle of Zapote hehehe parang absent yata ako yan ng tinuro sa kin ng teacher ko e hahaha. Kaya tara na ating puntahan ang museum na ito.....teka kayo lang pala di ako pwede malayo ako e, pag-uwi ko na lang uli sa Pilipinas. Isa pang teka, di ko alam kung bukas na yun museum hehehe, ang mahalaga pinaghirapan yan ng pamangkin ko kaya dapat lang na ipagmalaki ko yan. Kaya sana lang masilip nyo ang museum na yun pag nagawi kayo sa Baguio....at silipin ninyo ang mural na gawa ng pamangkin kong si Russell, eto yata ang unang malaking project niya na nagawa. Galing niya no, sayang di ako kasing husay niya hehehe, actually wala pala ako sa kalingkingan niya..... ni kuko nga wala e hahaha, baka cuticle lang ako sa kahusayan niya, jejeje. Yun tungkol pala sa kasaysayan ng Battle of Zapote, tanungin nyo na lang si kumpareng google at kumareng yahoo o kay kabayang yehey, mahahanap nyo naman yun e, pahihirapan nyo pa akong ipaliwanag dito hehehe.

Eto pa yun ibang mga larawan:











Battle of Zapote final version

Sunday, March 20, 2011

HULA SCOOP: Marami Kang Malalaman Na Hindi Mo Pa Nalaman Noon

Downtown Seattle, Washington


HULA: Marami kang malalaman na hindi mo pa nalaman noon na ngayon ay inaalam mo na. Lalawak na ang iyong kaalaman basta lang alamin mo ang mga ito.

SCOOP: Sa mga natutunan mo sa buhay at anuman ang iyong mga pagkakamali ay itutuwid ka nito sa tamang daan ng iyong buhay. Dito pumapasok ang bago mong kaalaman, korek ba? korek!! Hala alamin mo na no!


-------------------------------------------------------------

Maglalabing limang taon na rin pala ako umalis ng Pilipinas, 13 taon sa bansang America at dalawang taon sa Japan, marami na rin akong natutunan dito sa US lalong lalo na pagbigkas ng ingles.

Anu- ano ba ang mga natutunan ko dito na mali ang pagkakaalam ko nang nasa Pilipinas pa ako??

1. Akala ko noon, ang bag at bug ay homonyms...hindi pala! ang bigkas ng bag ay medyo mahaba na may halong arte at yun bug naman ay pabigla as in kablag na parang may sumundot sa pwet mo at nagulat ka hehehe.

- Mga ilang linggo palang ako dito sa US nang magtanong ako sa cashier, "Miss do you have an extra bag?" ang sagot sa kin ay "I'm sorry, what was that again?" so sagot naman ako, "Bag so I can put my other clothes there" at sagot naman ng bruha, "Ohh did you mean "baaag?" sabi ko naman "Yes, baaaaag!" (bruha! hehehe) Bakit nahihingi kaya ang bug?? luko-loko talaga ang bruha! Hindi ba niya makuha sa sentence ko?? hello?!!

2. Ang bank at bunk ay hindi rin homonyms, wala rin pinag iba yan sa bag at bug. Kaya pag magbibigkas kayo ng bank dapat may arte na rin na parang "bennnk" kundi hindi ka maiintindihan dito. Akala nila bunk ang sinasabi mo.

3. Huwag kang magtatanong ng kung nasaan ang CR nila dito, dahil tinanong ko rin yan nun unang dating ko sa airport di nila naintindihan, so sinabi ko na malumanay na ...."CR as in comfort room" hay di pa rin nila ko naintindihan kaya sabi ko na lang "How about toilet???" anak ng tinapa di pa rin ako naintindihan!!! Hay hinanap ko na nga lang at ayun nakita ko ang sign "Rest Room!!" Pahingahan pala ng sama ng loob hehehe.....kaya mula nun di ko na ginamit ang buset na CR at Toilet na yan wala palang pakinabang dito. Ingles na nga di pa rin maintindihan!

4. Ang salitang "arrive" ay di nila ginagamit dito, ang iba di yata naiintindihan yan. Tanda ko nun sabi ko "What time did you arrive?" ang tanong sa kin "What did you mean?" Hmmm di nila pala ginagamit ang word na yun para bang sa tagalog ehh napakalalim na salita na sa kanila yun. Ang gamit nila ay "come" or "get" kagaya ng "what time did you get in here?" or "what time are you coming in here?"

5. Ang sundo ay "pick up" at hindi nila ginagamit ang "fetch." Kagaya ng "I will pick up my kids later today."

6. Ang "hatid" ay "drop-off" at hindi accompany.

7. Ang "often" ay hindi pala silent "t," anak ng pating yun titser ko tinuro sa min silent t ang bigkas ng often as in "ofen" yun pala of-ten pa rin, bakit ganun?? Sino bang mali, ang titser ko o ang titser ng titser ko??

8. Ang bigkas ng "tube" ay "toob" parang tu-ba at hindi "choob" tawanan ka pa nila dito! hehehe kaya pag sinabi nyo ang "youtube" siguraduhin ninyo hindi ito "you choob" bigkasin ha, ok ulitin nyo, basahin nyo uli hehehe. Walang pinag-iba yan sa tulip, paano nyo ba bigkasin ang tulip? chulip o tulip? syempre tu-lip , ganun din ang tube hehehe.

9. Huwag kang magsasalita ng malakas dito na winawarningan mo ang anak mo at sasabihin, "Madapa ka"....dahil ang "madapa ka" tunog ng "Mother F***ker sa kanila hehehe.

10. Ang salitang "aso" pag narinig ng mga Amerikano ay napapalingon sila kasi akala nila minumura mo sila na "As*hole" hahaha, pagpasensiyahan nyo na sila mga bingengot kasi sila e.

11. Ang madalas sabihin ng mga Pinoy na pag di nila naintindihan ang kausap nila ay, "Come again" (lalo na sa telepono) di ka nila maiintindihan dito niyan come again mong yan, baka iba ang dumating sayo niyan hahaha, ask mo na lang sila ng "I'm sorry I didn't hear it" o "Execuse me, can you say it again" at alam ko sa Canada ang expression nila ay iba rin kumpara sa US, "pardon me" ang gamit nila. At huwag ka rin sasagot ng "Ha?" pag di mo sila naintindihan. E "Bakit" siguro ang itatanong mo sa kin??....... wag ka naman magtanong sa kin nyan hehehe

12. Dahan-dahan sa pagbigkas ng "beach" dahil baka "bitch" ang dinig nila, so hindi rin sila homonyms.

13. Ang ballpen ay di nila kilala, si "pen" lang hehehe

14. Ang pentel pen ay brand ng marker kaya tawag nila ay "marker"

15. Ang puncher ay hole puncher o two-hole punch o three-hole punch

Hay ang dami no! Kakaloka! Yun iba nalimutan ko na e, next time na lang....pero ang naiinis ako yun pinag-aralan ko sa Home Ecananay (HE) ay di naman pala ginagawa dito, kagaya ng pag nagseserve sila ng pagkain, laging walang kutsara! puro tinidor, di tuloy ako makakain ng masyado pag tinitinidor ang kanin, kainis! e paano pa kaya kung buhaghag ang sinangag, e di hindi ako matapos-tapos sa pag gamit ng tinidor, unfair talaga sila, bakit ang Chinese at Japanese tanggap nila na gamit ay chopsticks pero bakit ang Pinoy di nila i-accept na kutsara't tinidor ang gamit sa pagkain. Hay kahit nakakahiya, yun serving spoon, ginagamit ko pag kumakain kami sa restaurant hehehe, pakialam nila no! Pinoy yata ito!

UKOL SA LARAWAN: Wala lang, wala akong mailagay e, share ko lang sa inyo kung ano ang hirsura ng downtown Seattle hehehe, at least ngayon may nalaman na kayo so swak pa rin pala sa hula ko hehehe.

Tuesday, March 15, 2011

HULA SCOOP: Tatapusin mo ang naumpisahan mo nang gawa

O tukso layuan mo ako!



HULA:
Tatapusin mo ang naumpisahan mo nang gawa, ang problema mo lang kung saan mo uumpisahan ang nasimulan mo, na hindi matapos-tapos sa simula palang.

SCOOP: Dapat talagang tapusin ang naumpisahan mo na dahil hindi ka magwawagi kung hindi ka mananalo hehehe, labo ko talaga! May tawag diyan e....."palabra de honor" o "may isang salita," yan ang magpapalaya sa inyo! Naks naman.

-----------------------------------------------------------

Kahulugan ko:

Palabra de honor- matinding paninidigan na nangangahulugan ng "may isang salita," yan ang natutunan ko kay Eddie Garcia mula sa pelikula na "Palabra de Honor" hahaha

Ano naman ang kaugnayan nito sa hula ko?

Well kung may palabra de honor ka, at nangako ka sa isang bagay o gawa na tatapusin mo, dapat tatapusin mo talaga! Diyan ko iniugnay ang hula ko kahit baluktot pilit kong tinutuwid na iugnay ito hehehe

Ano naman kinalaman nito kay Sards?

Tatapusin na ba ni Sards ang pagbablog niya?? Hmmm (esep-esep) oo nga no?? Actually, hindi po! Ngayon ko lang naisip yan tanong na yan pero sa ngayon, sasagutin ko yan na hindi po talaga. Actually, si Sards may palabra de honor, sineseryoso ang pagpapapayat hehehe...yun ang totoo! hehehe...remember yan ang New year's resolution ko, sana nga lang pumayat ako huhuhu

Bakit ko ba naisipan na magdiet na??

1. Mataas ng konti ang cholesterol ko, nasa borderline na
2. Kulang ako sa Vitamin D, pahamak na Washington state to e, hindi kasi umaaraw dito hindi man lang ako nadadantayan ng sinag ng haring araw hehehe
3. Hirap na akong magsintas ng sapatos pag nakaupo ako hehehe
4, Hirap din akong maglagay ng snowboard shoes ko sa snowboard ko, tumatagaktak na pawis ang inabot ko bago magsnowboard.
5. Higit sa lahat sinabihan na ako ng asawa ko na tumataba na ko waaaaaaaaaaaaaaaaaaa, ang sakit sobra akong nahurt huhuhu (masakit tanggapin ang katotohanan pero...totoo! waaaa)

Kaya eto, hindi na ako masyadong nakakapagblog, panay ang exercise at workout ko, zumba dito zumba doon, giling dito giling doon, kembot dito kembot doon hahaha......kaya pagpasensiyahan nyo na kung madalang akong magpost ngayon may palabra de honor lang ako hehehe

Pero may isa pa rin akong salita, hindi ko pa rin pababayaan ang blog ko.

Hanggang sa muling pagtutuos,
Zumba hehehe














Saturday, February 5, 2011

HULA SCOOP: Matututo Ka ng Ibang Bagay

Yipee ako yan, nagsnowboard ako! May naburn akong calories hehehe


HULA : Matututo ka ng ibang bagay na hindi mo pa ginagawa sa tanang ng buhay mo, kailangan mo lang pag-aralan ito ng husto.

SCOOP: Bagong taon na, dapat bagong buhay, bagong pag-asa....at bagong pagkatao. Ano bang New Year's resolution ninyo? Alam kong malapit ng Valentine's Day pero kailangan meron muna tayong layunin sa taon na ito. Teka, ano nga palang pakialam ko sa inyo, KKB na lang! Kanya-kanyang Buhay hehehe.

---------------------------------------------------------------------

Huli man daw at magaling ay.....ok pa rin hehehe. Kaya kahit February na, go pa rin ako sa New Year's Resolution sa blog ko, anyway blog kko yata to hehehe. Kung bakit ba naman ang January ang laging nakatoka para sa New Year's Resolution, bakit di pwedeng December o kaya March? Natatandaan ko pa noong elementary ako, pagbalik namin mula sa Christmas vacation, yung teacher ko lagi kaming pinapasulat kung anu-ano ang mga New Year's Resolution namin kahit yata hanggang high school pinagawa pa rin sa min yun. Nakakasawa na!

Dati ang New Year's Resolution ko ay "tumaba" bakit ngayon iba na ang takbo ng ihip ng hangin, pabaliktad na talaga, ngayon naman, "pumayat!" Ang nakapagtataka lang, parang taon-taon din iisa lang ang New Year's resolution ko pero wala pa ring pagbabago hehehe.

Ang New Year's Resolution Ko:

1. Pumayat!
2. Pumayat pa rin
3. Dapat akong pumayat talaga!

3 in 1 yan! Pero kahit isa pa yan parang ang dami ko pa rin gagawin para magawa yan.

Anong Kailangan Kong Gawin Para Pumayat?

1. Iwasan ang itlog, mataas daw sa cholesterol

hmmm pwede ba yun?? kelangan ko ang dalawang itlog!! lol. Eh bakit nun bata pa ako parati akong pinapakain ng itlog, sabi ng nanay ko kailangan ko raw yun, ngayon naman bawal?? ano ba talaga Kuya?

2. Mag exercise

anong klase??? alam ko lang yun may "s" sa unahan ng exercise, hehehe joke lang! kayo talaga. Hay bakit noon bata pa ko, kahit di ako nag eexercise ang payat-payat ko pa rin. Hay di na talaga ako bata (asa pa hehehe)

3. Iwasan ang mani

ano naman kinalaman ni mani?? kakainis naman

Yun mani daw may 6 calories isang piraso kaso kung kumain naman tayo, "sandamakmak" kaya kung naka 100pcs ka, 600 calories pala yun?? tama ba?? teka anong klase kayang mani yun? may buhok este may balat o basa? o tuyo? hahaha...

4. Iwasan ang hotdog

naman?? as in naman! why??? mataas daw ang cholesterol nito at maraming fats, hay favorite ko pa naman ang hotdog lalo na pag pinapasok...sa stick anong tawag dun? ahhh nakatuhog pala hehehe


------------------------------------------------------------

Ayoko na yatang pumayat ang pagkaing Pinoy kasi ay mayaman sa cholesterol hehehe....at hindi ko kailanman maitatanggi ako ay Pinoy (hahaha ang layo, basta may dahilan lang para hindi magdiet dinadamay pa ang pagka Pinoy hehehe) basta ako ang natutunan ko ngayon, marunong na akong magsnowboard, 400 calories ang nawala sa kin ng isang oras kaso pagkatapos magsnowboard, kumain naman ng malaking alimasag! ang sarap pa ng mga aligi! hehehe....hay buhay nga naman parang life...life is so beautiful ika nga.

Friday, January 21, 2011

HULA SCOOP: Anuman ang pinaplano mo sa buhay ay matutupad na rin (Diary ng Aking Lolo- Part 8)





HULA: Anuman ang pinaplano mo sa iyong buhay ay matutupad na rin. Kailangan mo lang pagplanuhin ng mabuti para hindi ka mabigo. Kung mabigo ka man, ganun talaga may panalo may talo, at isa ka na dun.

SCOOP: Paano ka nga ba magplano? Inuumpisahan mo ba sa bagong taon? o inuumpisahan mo sa huli? Ibang-ibang uri ng tao iba-iba rin ang basehan kung kailan at saan ang simula. Ang iba naman wala ng plano-plano basta pasok lang ng pasok kaya ayun dumarami......ang mga bata hehehe. Iba pala ang pinasukan hahahaha.

Ako gusto ko may plano rin ako, para bang New Year's resolution, kailangan may baguhin sa mga bagay na dapat lang na baguhin hehehe. Kaya nga medyo nawala ako sa pagba blog ko ilang linggo lang naman, gusto ko kasing tapusin ang pag unpack ng mga gamit namin tapos saka ko raratsada ng pagba blog hehehe. Sa wakas, natapos na rin ang aking paglilinis konting ayos na lang ng mga frames at kurtina, ayos na ang buto-buto. Kaya eto pwede ng mag pa "petik-petik" sa facebook at blog.

Kung kayo ay matagal ng taga subaybay ko, alam niyo siguro yun tungkol sa diary ng lolo ko. Sa aking paghalungkat, nakita ko na rin sa wakas, dahil sa pag-aayos ko ng mga "anik-anik" ko,nakita ko ito sa isa sa mga baul ko hehehe. Hanggang part 7 lang ang naipost ko noon sa diary ni lol, kasi nga di ko makita yun original na diary. At ngayong nakita ko na nga, gusto ko lang ibahagi sa inyo ang ilan sa new year's resolution ni Lolo, sana ma-inspire naman tayo niya.

Mula sa Diary ng Aking Lolo:

"The Past is the basis of Progress"

What have we done during the last two years?

1. That we were the victims of house rents in the total amount of ₱ 97.50 during our stay in Uncle's house at 319 Prudencio as of December 31, 1932. (Sards: Wawa naman pala sina Lolo)

2. That we were always in a financial burden even incurring a debt in the chinese store in the sum of ₱ 6.oo every fortnight. (Sards: Sinasabi ko na nga ba, hindi talaga makakaiwas sa Intsik, Mang Akong din ang pangalan nito hehehe, baka di pa uso ang bumbay nun hehehe)

3. That our meager income of ₱40.00 was reduced to ₱39.20 since May 1, 1932. (Sards: Grabe ₱40.00, ang baba naman ng sweldo noon, pang text lang yun ngayon e)

4. That as of December 31, 1932, we had saved only ₱1.00 in the People's Bank & Trust. (Sards: So may bangko pala noon na People's Bank & Trust, grabe piso lang nasave ni Lolo, isang text lang yun!)

5. That family quarrels were not avoided as they ought to be. (Sards: Sino kaya may kasalanan parati?? Aminin Lolo! hehehe)



Family Resolution for 1934

Spiritual and Moral Culture

In order that we shall prosper in our present mode of living, we should never neglect under no circumstances our spiritual obligations. Experience reveals to us that no human being on earth can ever succeed in his endeavor without the Help and Guidance of the Divine Power. The grandest thing in this world of ours is the purification of our soul and character. For if our very conscience and soul are absolutely pure and clean, prosperity and Good Luck will always lead us in our path. And in order to acquire this, the following points must be observed daily:

1. That we must always be CHEERFUL and CALM.
2. That we must be always honest, courteous, kind and humble in all our dealings.
3. That we must be always charitable to those who deserve our help and must try to do a noble act everyday.

Sards: Galing naman ni Lolo may ganito pa siyang nalalaman, feeling ko napaka strict niya, talagang in black and white pa ang lahat hehehe.

Pakibasa na lang yun karugtong, itong nasa baba na picture, tinatamad na kong magtype e hehehe at baka wala na rin magbasa.





Eto pa yun family budget ni Lolo, nakasulat lahat, hay sana ganito rin ako hehehe. Kaso walang naitatabi si Lolo sapat lang ang sweldo niya eh, kaya pala mahirap din kami hehehe.



Hmmm, gawa rin kaya ako ng family budget namin? Teka, gumagawa ba talaga dapat nun? Hindi pa kasi ako gumagawa nun eh hehehe, kaskas lang kaskas kay kumpareng master at minsan kalabit naman kay kumareng visa. Mahirap yun, sakit sa ulo, wag na lang, hayaan ko na lang maging avid fan ni Lolo, ang magbasa ng diary niya e masaya na ako. Kayo may family budget din ba kayo??

Saturday, December 18, 2010

HULA SCOOP: May bahagi sa puso mo na maawain...

Balai ni Mamay Private Resort Hot Spring sa Calamba, Laguna (dito kami nag outing)


HULA:
May bahagi sa puso mo na maawain, palakihin mo pa yan.

SCOOP:
Ang pagiging maawain ay likas na sa isang tao, siguro lalo na sa Pinoy, di ba? Syempre Pinoy tayo hehehe. Ang problema lang ay paano mo ito gagamitin sa tamang paraan at paano mo ito mauunawaan na awa ba ang umiiral sa'yo o katangahan na hehehe.

----------------------------------------------------------

Nang nagbakasyon ako sa Pilipinas nitong buwan ng Setyembre, ay nagkaroon kami ng munting salo-salo ng pamilya ng asawa ko, isang outing pagkatapos ito ng kasal sa selebrasyon ng ika-50 anibersaryo ng mga byenan ko. Nagpunta kami sa Calamba, Laguna kung saan sikat ang hot spring at mga private pool na alam naman natin na doon sila kilala.

So madaling sabi, swimming-swimming, chika-chika, hula-hula, kain-kain at kanta-kanta lam niyo na di mawawala ang karaoke dun hehehe, nag overnight kami ng dalawang araw...ay gabi pala (kaya nga overnight e hehehe).
Syempre pag may outing dapat may kainan din so kami ang toka sa pagkain, para makatipid (hehehe) pumunta kami sa "pamilihang bayan" (alam nyo ba ano yun?? hehehe). Matagal tagal na rin akong di nakakalanghap ng simoy ng imburnal este nakakaamoy ng amoy palengke, kaya ayun dun kami nagpunta. Nakakapanibago para sa kin pero sa mga tao na naroon eh walang pagbabago sa kanila hehehe, amoy palengke pa rin sila lol.

Habang namimili kami ng hipag at byenan ko, may lumapit sa kin na batang babae, nag-aalok ng kalamansi. So naawa naman ako dahil sa madungis na ay nakayapak pa siya, bumili ako ng dalawang balot na kalamansi, 15 pesos isang balot na plastic. Maya-maya, may nag-aalok uli ng kalamansi, sabi ko nakabili na ako sa kanya, sabi naman niya hindi raw siya yun. Ngek di pala siya yun, ay napahiya pa ako, akala ko kasi siya rin yun pareho kasing madungis hehehe at parang magkamukha sila, so bumili uli ako sa kanya ng isang balot. Aba, maya-maya meron na namang lumapit sa kin, wala pa raw siyang benta so ayun naawa naman ako, bumili uli ako. Kahit di ko naman kailangan ng kalamansi huhuhu....sana nga that time may ubo ako para binili ko na lang lahat ng tinda niya hehehe.

Anak ng kalamansi, di pa ako nakakalayo meron na namang kumalabit sa kin, at nag-aalok ng kalamansi uli sabi ko marami na akong nabiling kalamansi mukhang ngang magtitinda na ako ng kalamansi juice e sabi ko sa kanya at mas marami pa akong hawak kesa sa kanya. Hindi ko pinansin eh nangalabit na naman, sa loob-loob ko naaamoy ba nila ang galing ng ibang bansa at panay ang kalabit sa kin? amoy toblerone ba ko? hehehe (naks naman!)....so ayun naawa uli ako bumili uli ako sa kanya, mas mura pa 10 pesos lang, sabi ko sa nga sa kanya bakit ngayon ka lang nag-alok mas mura pala sayo (hehehe nanisi pa no). Sa loob-loob ko na lang, ano ba naman ang 10 o 15 pesos kumpara sa presyo ng kalamansi sa US. At least dito sariwa sa US madalang ang sariwa kalimitan nakalagay sa container at nakalabel na frozen "fresh" calamansi juice, frozen na fresh pa hehehe.


Medyo marami-rami na rin kaming napamili, may tilapia, manggang hilaw, bagoong, itlog na maalat, kamatis (tsalap! tsalap magkamay!) at syempre dito ako nakabili ng 5 kilong lansones. Magkalimutan na lahat wag lang ang lansones ko hehehe. Ayun, sa pagod kakalakad, nauhaw kami at nakita ko ang buko juice. Favorite ko yun at sabik na sabik ako sa buko juice. So bumili kami ng buko juice pamatid uhaw. Nang sa di kalayuan na kami, may nangalabit na naman sa kin, batang lalaki akala ko nagbebenta ng kalamansi uli...so inunahan ko na siya, sabi ko "boy ang dami ko ng kalamansi hindi na ko bibili," sabi niya hindi, sabay turo sa iniinom kong buko. Nauuhaw na raw siya kung pwede raw mahingi ang buko ko....ngek, anak ng buko nabigla ako pati pala iniinom mo eh hihingin pa rin sa'yo. Medyo malayo na kami sa magbubuko kaya sa halip na bilhan ko siya ng sarili eh binigay ko na rin! hehehe Hay naku, awa ba ito o katangahan na??? Hay nabitin tuloy ako sa buko juice! Di ko pa nananamnam ang sarap eh nahingi pa.


Ano ba yan! Ano bang nangyayari sa bansang Pilipinas??? Nakakaawa ang mga paslit na bata na sa murang edad ay naghahanap-buhay na sa halip na mag-aral ay laman na ng kalsada o palengke. Nakakaawa pero wala naman akong magawa kundi ang bilhan na lang ang kanilang tinitinda, kahit sa maliit na paraan ay makatulong sa kanilang naghihikahos na buhay....kahit na sa tingin ko na ang susunod na magtitinda ng kalamansi juice sa dami na napamili ko ay AKO hehehe.

Sayang kukunan ko sana ng picture ang mga batang kalamansi kaso iniisip ko baka hingin din ang camera ko eh at baka sa awa ko ay.....hindi ko pa rin ibibigay hahaha, eh gulpihin naman nila ko mahirap na.

PAHABOL:
Siya nga pala bago tayo magkalimutan, dalawin nyo naman ang "The Kablogs Journal" nafeature po ako dyan sa Dec issue. Makikita nyo na po ako dyan, panakot sa mga daga ninyo sa bahay hehehe.

Click mo na lang itong
"Click" para madali.

PAHABOL ULI:
Kung may tanong kayo kung anong direction papunta sa Balai ni Mamay Private Resort na yan, itanong nyo na lang sa iba, di ko rin kasi alam e, pasensiya na, pasahero lang hehehe.