Showing posts with label ako. Show all posts
Showing posts with label ako. Show all posts

Saturday, October 29, 2011

HULA SCOOP: Magiging abala ka sa mga araw na darating



Holen


HULA: Magiging abala ka sa mga araw na darating, pero sa kabila nito mag-aalala ka pa rin sa kapalaran na alam mong darating sa'yo, ginagawa mo lang na abala ka sa sarili mo upang hindi mo maramdaman ang pag-aalala, tama ba?

SCOOP: Pasensiya na po at super busy po ako (hay as usual). Pero sa totoo  lang iniisip ko pa rin ang mangyayari sa kin kapag ganitong tumatanda na ko. Parang swak na swak talaga sa kin ang lahat ng hula ko?? hehehe (nagtaka pa no).

-----------------------------------------------------

Kahit ganitong abala ko, minsan bigla na lang sumagi sa isipan ko ang lahat ng "alaala" na "naaalala" ko pa rin hanggang ngayon. Ating ngang "alalahanin" ang mga ito:

1- Tatlong araw palang akong sinilang nang magkaroon daw ako ng sore eyes, kawawa naman pala ako noon. Hindi pa nga ako nakakakita e mutain na kaagad ako hehehe. Noong isang taon na ako, wala raw party syempre walang cake at lobo, can't afford daw kami e hehehe.

2- Mga dalawang taon ako dumedede pa rin daw ako sa Nanay ko.

3- Mga tatlong taon, dumedede pa rin daw ako sa Nanay ko, paminsan minsan, "am" daw ang iniinom ko pag may sakit ang tyan. Pero gatas pa rin ng Nanay ko ang iniinom ko, libre na masustansiya pa hehehe.

4- Mga apat na taon ako, ang Tatay ko na ang.....ang sumipil sa kin sa pagdede ko hahaha (wag naman sanang iba ang naisip nyo dito lol), biro lang di ko matandaan e.....pero alam ko gala ako noon, laging laman ng lansangan, naglalaro ng taguan pong at bahay-bahayan...yun ang sabi ng Tatay at Nanay ko

5- Limang taon ako noon mas layas ako at mas marami na akong alam na laro, may agawan base, agawan panyo, chinese garter, piko, patintero, yoyo, open the basket, pick-up-sticks, pass the message (naks ingles mga to ah hehehe), pitik bulag, larong goma, larong trumpo, shato, tumbang preso, sipa, harangang taga, luksong baka, langit, lupa at impiyerno, holen at meron pa yun kaha ng mga sigarilyo ang ginagawang pera at yun tansan ang kinakalog mo (yun pinakamahal na kaha ay yun camel, 100 pesos ang halaga, ang champion ay 50 pesos yata, 5 piso lang ang marlboro ang dami kasing naninigarilyo nito) at marami pang iba na hindi ko na maalala. Pag pasko naman pinipitpit ang tansan para gawing parang marakas. At yung iba pang mga laro ay may halong kanta na kagaya ng monkey,monkey anabelle, Nena (as in "noong si Nena ay bata pa kaya ang sabi niya ay um-um um a-a-a) at ang iba ngayon ay pinauso ng composer na si Lito Camo kagaya ng sasara ang bulaklak, boom tarat tarat, atbp

6- Mga anim na taon ako, mas marami akong alam na laro na at mas bihasa na ako, bihasa na ko sa text, ibang klase ang text nun, pinipitik mo lang ang tatlong text na yari sa karton at lumilipad na, aabangan mo lang bumagsak at malalaman mo kung panalo ka o talo. Ngayon, ibang klase na ang text, pinipindot mo lang ang cellphone mo, zoom! mabilis pa kay superman tanggap na nang tao na tinext mo, di na kailangan lumipad, panalo ka kung sinagot ka, talo ka kung walang load yun tinext mo hehehe.

7- Pitong taon- eto yun nabundol ako at tumilapon lang naman sa kalsada, awa ng Diyos eto nagsusulat pa rin ng blog na binabasa ninyo, matino pa rin naman hehehe kahit may sayad ng konti, sayad sa kalokohan.

8- Walong taon, marunong na akong tumula, na ayon sa Tatay ko mahaba na para sa edad ko na masaulo ko ang limang saknong  na may tig-sampung linya. Hindi ko lubos na maisip na nagawa ko na tumula sa maraming tao at lalo na kung napakinggan ako ng maraming tao sa radyo dahil sumali ako sa "Tita Betty's Children Show" sa DZBB. At sa sobrang kaba ko e nalimutan ko lang naman ang tula ko hahaha, pero pinagpatuloy ko naman nang maalala ko na hehehe, ayun second place lang. Ang pamagat ng tula ko, "Ang Kabataan At Ang Pananampalataya" hay di ko na matandaan ang buong tula e, sayang.

9- Siyam na taon na ako, so ayun grade 3 na ako, mahilig daw akong magdrawing sabi ng guro ko, pero hindi siya nasiyahan dito kasi raw sa desk raw ako nagdo-drawing hehehe habang nagtuturo pa siya (dino-drawing ko lang naman siya e hahaha).

10- Sampung taon, grade 4 na ko, ginawa akong muse ng teacher ko kahit ayaw ko at sinali ako sa contest, paramihan ng dyaryo, kung sino pinakamaraming dyaryo siya ang panalo at Ms......nalimutan ko na ang name ng contest na to.....sabihin na lang natin na "Ms. Dyaryo" hehehe. Ayun isa akong talunan, "kulelat pa" hahaha ni isang pirasong dyaryo wala akong binigay (sayang e, kami na lang nagbenta may pera pa kami hehehe). So ang nanalo yun bumili ng lahat ng dyaryo sa junk shop hehehe.

11- Labing isang taon ako, napabilang ako sa program na "Tulong Dunong" ng Ateneo kung saan ang masuwerteng o napili na "matatalinong" mag-aaral ng isang paaralan ay mabibigyan ng pagkakataon na magkaroon ng tutor na poging Atenista (yes!) hehehe. Tuwing Martes, inaabangan na namin ang bus ng Ateneo para makita ang mga crush naming Atenista hehehe. At nagkaroon ako ng pagkakataon na mag-aral ng summer sa Ateneo (Loyola), grabe nose bleed ako sa english doon at pati ang Math, sakit sa utak hahaha. Ang layo ng nilalakad ko noon mula Aurora Blvd/Katipunan hanggang loob ng Ateneo High School, minsan sumasakay kami sa "love bus" hanggang sa loob ng Ateneo, doon kasi dati ang garahe ng Love Bus kaya konti na lang lalakarin namin papuntang high school building. Kung bakit mga tao dun lahat may kotse kakainis hehehe.

12- Labing dalawang taon, grade 6 na ko, umasa ako na magiging scholar ako ng "Tulong Dunong" isang programa ng Ateneo na tumutulong sa mahihirap na makapag aral sa pribadong paaralan na tulad ng Ateneo, Maryknoll o kilala na ngayon na Miriam College, St. Joseph, at yun isa pang exclusive school for girls na malapit sa Katipunan, St. Bridgette (hay naalala ko rin)...ayun si Fr. O'Brien di ako kinuha na magtest for scholar, masama ang loob ko talaga noon, hanggang ngayon dala ko pa rin. Nakataga sa bato ang pangalan ng pari na yan hahaha, May favoritism talaga siya, hayyy sayang talaga. Ang isa pa sa kinuha niya na estudyante ay yun may sariling bahay sa Antipolo, samantalang kami walang sariling bahay , pero yun isa sa napili niya di rin naman nakapasa sa test, siguro ako baka nakapasa pa ako hahaha (ang yabang), syempre ang basehan ko eh may honor ako noon yun napili niya wala. Kaya hinding-hndi ko malilimutan ang pari na yan hehehe (sorry). Bakit hindi ako nakuha??? Why as in Y?

13- 16 years-  high school days ang unforgettable days daw ng isang estudyante...kaya ayun di ko rin nalimutan, pero kalimutan nyo na muna yan, masyado ng mahaba ito e hahaha, basta ang alam ko magaling akong magkalas ng M-1 Garrand, naks yabang! Mga events: JS Prom, Graduation Ball, Valentine's Booths at Corps of Sponsors, ako ang nagpasimuno ng mga yan hehehe

17- Seventeen na ko! Naks first time makahipan ng cake! Grabe first time ko palang magkaroon ng cake hehehe pero hindi pa sa bahay namin, sa isang kursilyo hahaha.....uy pero mabait ako noon ha, alam nyo naman, yayaan ng barkada kaya napasama ako.  Binale ko lang ang paniniwala na kapag masama ka e dapat daw magkursilyo, hahaha. Binaliktad ko yun, kapag mabait ka dapat magkursilyo ka para lalong bumait hahaha.

18- Debut ko, walang kutilyon.....yun pinsan ko nagdala ng mirror ball, component at speakers ayun nagkaroon ng maliit na party sa amin lang magpipinsan.....Coup d'etat- anak ng pating si Gringo Honasan binomba ang Aguinaldo e sa likod lang namin yun, ayun na evacuate kami, first time kong makakita ng tora-tora nakakatakot parang giyera talaga( pero sayang wala pang cellphone may cam nakuna ko sana ng picture), may mga tangke ng sundalo na nakaharang sa kalsada. Dumadagundong ang daan dahil sa pagbomba. Unforgettable yan, kesa sa araw na nakilala ko ang asawa ko hahaha.

19- MU na kami ng ex bf ko as in "Mag-Un" nabola ako hahaha, pakakasalan daw ako sa lahat ng simbahan, corny pero kinagat ko ang pambobola niya, kala ko totoo....eto pa,  nasa Mapua ako noon, nang lumindol ng malakas mga 6.3 yata sa Metro Manila pero 7.8 sa epicenter sa Nueva Ecija, yun ang araw na gumuho na parang accordion ang Hyatt Hotel sa Baguio, para kaming dinuduyan....ayun pagkatapos ng lindol wala nang masakyan, naglakad ako mula Mapua (malapit sa Manila City Hall) hanggang QI sa Araneta Ave....waaaa sakit sa paa! Di ko talaga malilimutan ang araw na yan!

20- Twenty na ko! Ang Mt. Pinatubo pumutok naman, nagkaroon ng lahar at yun abo narating pati Metro Manila pati nga karatig bansa eh at yun din ang araw na yan na ang ex-bf ko lumipad papuntang US, maraming nagsasabi kalimitan daw na pumupunta sa US hindi na bumabalik, binale ko rin ang paniniwala na yan! Thrice a week siya kung sumulat sa kin, nagkakasalubong na nga sa ere ang mga sulat namin e hahaha

21- Yun ex ko bumalik (naks!) mahal pala talaga niya ako hehehe, ayun di nako pinakawalan, nagbunga....ang araw hahaha, ng bata pala hehehe

22- Yun ex bf ko, mananatiling ex bf na talaga, dahil pinakasalan na niya ako hehehe, asawa ko na pala siya. So matapos makuha ko ang MD ko as in Marriage Degree ay nakuha ko rin ang BS degree ko in ECE, naks sa wakas nakatapos din! Nauna nga langa ng MD ko sa BS Degree ko lol

23- Hay nakapagtrabaho din kahit mahirap makakuha ng trabaho lalo na pag may asawa ang isang babaeng katulad ko.....ang lupit sa discrimination kapag may asawa ka na! Pero enjoy ako sa mga Hapon, ang hirap makaintindi ng ingles!! Uy hindi po ako naging japayuki (wala akong K hehehe), mga amo ko sila sa isang manufacturing ng semiconductor, SHARP LEDs ang aming produkto, hanep! techy na ko niyan!

24- Twenty four na ko, pero ayoko na! Nagresign na ko sa work, at inaayos ko na ang papeles namin ng anak ko papuntang US.

25- Sa wakas nakarating din sa US! Masayang masaya na naging buo na rin ang aming pamilya na minsan pinaghiwalay ng tadhana (naks ang lalim!). Manghang-mangha ako sa California, ang freeway ang lapad, pero maraming Pinoy para akong nasa Pilipinas pa rin.  Lahat ng kamag-anak at kaibigan ko sinulatan ko sa sobrang homesick ko, bakit kasi di pa uso ang internet noon??

26- Twenty six na ko, dito na ko tumigil sa pagbilang ng araw hehehe...pagbibilang ng sulat sa mailbox ang inatupag ko sa sobrang lungkot, sa 30 na sulat ko mga wala pang kalahati ang natatanggap ko huhuhu, ang lungkot pag nagbibilang ka lang ng langgam na umaakyat sa kisame sa loob ng bahay, wala naman kasi akong makitang butiki dito, di pala uso dito yun.

27-29- Sa wakas nakapagtrabaho din, at sa manufacturing ng power supply...nag-umpisa ako bilang technician, nagkukumpuni ng power supply na sa hinagap ko e hindi ko naisip na magagawa ko yun at kalaunan na promote naman bilang component engineer, kalimitan nagtetest ako at hindi ako nagdedesign kaya hindi ako ganun sa iniisip nyo na "bigatin," unti-unti lang akong bumigat nun....sa timbang nga lang hehehe.

30- Trenta na ko, yun bunso ko sinilang ko, ang layo ng agwat nilang magkapatid nag-alala kasi ako na walang mag-aalaga ng magiging anak namin kaya tumagal ng mahigit walong taon bago nasundan ang anak ko, para akong nanganganay pero nagtrabaho pa rin ako sa same company, loyalista kasi ako hehehe.

31- 32- Masyado akong loyal pa rin, Engineer pa rin ako sa power supply company

33- 37- Lumipat na kami ng Hawaii, tinalikdan ko ang matagal kong trabaho sa California at pinili ang pamilya ko na makasama kahit saan man kami mapadpad at awa ng Diyos nakapagtrabaho naman kaagad sa isang research and development ng medical device company.

38- 39 Konti na lang ang maalala ko, tumatanda na yata talaga ako, mula sa Hawaii nalipat kami sa Japan.... nag enjoy kami sa Japan pero kailangan uling umalis, so  ayun nagresign na naman ako.....hayyy

40 - Oct. 29 birthday ko na pala, parang ang bilis ng panahon, 40 na pala ako, waaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!! Tingnan natin kung talagang totoo na "Life Begins at 40"


Tuesday, September 6, 2011

HULA SCOOP: Tatamis ang pagsasamahan ninyo ng iyong minamahal

mansanas na binalutan ng tsokolate na hinugisan na parang daga hehehe (kuha sa Disneyland)


HULA: Tatamis ang pagsasamahan ninyo ng iyong minamahal, kaibigan man ito o iyong pagsintang mahal sana lang huwag mo lang matikman ang pait dahil kung mapait....malamang pagkain lang yang minamahal mo hehehe.

SCOOP: Bakit nga sa buhay kung may tamis laging may pait pagkatapos ng lahat? Di ko talaga magets, kayo kuha niyo? Mabuti pa ang chocolate laging matamis kahit galing ito sa mapait na kakao hehehe.


-----------------------------------------------------

Nakakatawa minsan isipin pero iisipin ko pa rin na minsan nagpatamis sa buhay ko ang pagkain ng candy at tsokolate.

Naalala ko kasing bigla yun buhay ko noong bata pa ako. Simple lang ang lahat, pagkagising sa umaga, kakain ng almusal, maglalaro sa kalsada, tatawagin ako ng Nanay ko sa pamamagitan ng mahabang sipol at pag narinig ko na yun, oras na para umuwi kasi kakain na ng tanghalian. Tapos dapat matutulog na pero tumatakas ako para maglaro uli at minsan pag may barya bibili ng candy sa kapitbahay namin na may tindahan kahit na may tindahan naman kami hehehe.
Pero ang naalala ko yun nagpasira sa mga baby teeth ko ang aking mga paboritong chocolates at candies, teka ano nga uli ang tagalog ng candy?? Kaya nandito ang listahan ko, kulang pa nga ito kung may time kayo, dagdagan n'yo na lang para mas masaya.

MGA CHOCOLATE AT CANDY NOONG BATA PA AKO (LATE 70's and EARLY 80's):

nips- eto ang m&m pinoy version natin, hugis butones at makulay, matanong ko lang may kulay blue na ba na nips noong 70s? kasi ang m&m noong 1995 lang nagkaroon ng kulay na blue

swiss cups- di pa uso ang chocnut nun, eto ang paborito ko noon, hugis na bilog na flat siya pero mas maliit, lasang chocnut din, pinapalaman ko ito sa pandesal o pandelemon, kaya lasang peanut butter na rin hehehe, sino kaya ang manufacturer nito? nalugi na siguro hehehe


lipps- naalala ko lang itong candy na ito noong minsan nag-usap kami ng mga high school classmates ko sa facebook at nauwi sa mga paborito namin candy noon (kaya naiblog ko ngayon ang topic na ito); ito yun kulay pula na candy pag kinain mo e pupula ang dila at labi mo sa sobrang food coloring nito hehehe

kendi mint- kulay berde yun wrapper nito, kulay white naman yun candy at syempre mint ang lasa may palaman na chocolate sa loob

vi-va- kulay orange brown ang wrapper nito at lasang kape ang candy na to (salamat kay mamu na friend ko at pinaalala nya ito)

Peter's ball- bilog na candy kulay orange, kung saan ako nabilaukan at muntik ng di makahinga noong kumain ako niyan habang nakahiga hehehe, kaya hindi ko dapat malimutan ang pangalan ng candy na yan hehehe, tawag naman dito Peter ball lang, moral lesson: wag matutulog o humiga kapag may candy pa ang bibig lol

vicks candy- candy na lasang vicks hehehe, hugis tatsulok o triangle nabibili ng tingi o isa-isa

storck- kulay green ang wrapper na menthol candy, di pa uso noon ang maxx na candy, eto ang sikat noon kahit na ang chismis ay nakakabaog daw ito hehehe, chismis lang naman ng mga bata yan ha, gusto nyo bang malaman kung bakit?? hehehe

chiclets- chicletin mo baby! naalala ko yan commercial tag line na yan hehehe, chewing gum na sikat noon hanggang ngayon

juicy fruit- ang prutas na walang buto hehehe chewing gum na di ko alam kung paano naging prutas?

double mint- kamag-anak ng juicy fruit, kulay berde ang wrapper

texas- matigas na bubble gum, sakit sa ngipin pag kagat mo pero gusto ko pa rin, pag nangata mo na medyo may buo-buo pa ito, at pag wala na yun buo-buo nito that means wala ng lasa ito, tama ba ako?

bazooka joe- bubble gum na nakakabulon sa laki, pero malasa at matamis, nagkokolek ako noon ng comic strips nito kasi kada isa nito ay may nakasingit na comic strip, hindi ko naman mabuo ang comic strips na yun, kelangan mo pang bumili ng marami at makapagpalobo ng sangkatutak para matapos mo ang istorya

cloud 9- syempre ang pinoy version ng snickers, mala-nougat ang dating na may mani at caramel, dito raw pinaglihi ang pamangkin ng asawa ko kaya ang kulay ng balat nito ay parang cloud9, may patse-patse na dark brown, medyo brown at white pero hindi siya dalmatian ha, hehehe

big bang- chocolate na may pinipig, mas gusto ko ang chocolate na ito sa cloud9 kasi mas paborito ko ang pinipig kumpara sa mani, tinitigyawat kasi ako sa mani....ayyy sa mukha pala hahaha

serg's- milk chocolate bar, meron pa ba nito?

goya- hugis kabaong ang chocolate na ito, ang dami na palang klase ng goya chocolate ngayon kaya di ko alam ang pangalan ng chocolate nila na ito dati, basta ang alam ko pag may bumibili sa min, sinasabi lang na "pabili ng goya"

curly tops- curly kasi yun gilid nito at hinulma ito sa pangkaraniwang hugis ng muffin pero syempre maliit na version lang pero may kasamang papel pa ito noon kapag binibili kaya pwedeng tingi ang tinda, medyo may kamahalan na ang chocolate na ito noong bata ako kaya hindi ako pwedeng kumain ng marami nito hehehe

flat tops- flat kasi ang top kaya flat tops hehehe, hugis bilog at kulay orange ang wrapper at ang nakalagay na marka sa top nito ay "Ricoa" yun kasi ang manufacturer nito

choco mallows- marshmallow na binalutan ng chocolate, minsan nauubos ko ang tinda namin na to kaya nagagalit ang Nanay ko, lugi raw kami sa chocolate na yan hehehe, kaya tinigil na namin magtinda mula nang maadik ako dyan

choco crunchies- kamag-anak ni choco mallows ito kasi isa lang ang may gawa, ang Fibisco hanggang ngayon paborito ko pa rin ito, crunchy kasi talaga ang biskwit nito sa loob, nabebenta ng tingi ito noon ewan ko lang ngayon, mahal na rin ito noon kaya dumidekwat ako nito sa tindahan namin pag hindi nakatingin ang Tatay ko hehehe


belekoy- makunat na parang nougat sabi ng iba lasang Instik daw, tanong ko naman, "bakit nalalasahan ba ang Intsik?" hehehe at pag tinitinda namin wala na siyang balot kulay brown siya, meron pa kaya nitong nabibili na tingi sa tindahan?

ampaw- eto yun kanin na nilagyan ng brown sugar (hindi asukal na pula ha, brown siya as in brown hehehe), popped rice tawag sa ingles

matamis na sampalok na nakapalibot sa laruan na kutsara at tinidor (pero walang buto)- singko yata isa ang candy na ito, nabibili ng tingi, kailangan mo munang kainin ang sampalok bago mo makuha ang libreng laruan na kutsara o tinidor, at kapag marami na meron ka ng koleksyon na laruan na kutsara't tinidor (eto lang ang mga laruan ko noon e wala akong manika)

yema- nakabalot sa matingkad na kulay pula o yellow na papel na cellophane at hugis pyramid, matamis na lasang kondensada na gatas; yun wrapper nito nilalagay namin sa bibig namin, wala lang hehehe dumidikit kasi pag nabasa lol

macapuno balls- sarap nito napapalibutang asukal na lasang macapuno kahit wala akong makain na macapuno ayos lang

bukayo- minatamis na shredded na niyog

sampaloc candy- minatamis na sampalok, asukal at asin ang una mong matitikman bago ka magiging busy sa pagtanggal ng buto sa bibig mo hehehe at yun buto pwede ng gamitin sa larong sungka hehehe


sundot kulangot- ang walang kamatayang paborito kong candy hehehe, arnibal lang ito na nilgay sa maliit na kawayan at sinusundot mo ito ng stick para makain mo, mabantot ang pangalan pero masarap! miss ko na ito...nabibili lang namin ito sa labas ng school namin...meron pa kaya ito ngayon? gusto ko uling matikman ito at kokodakan ko hehehe

Ano ang tawag o pangalan ng mga ito?:

hugis bilog na kulay red brown na kapag naglalaro kami ay ginagawa namin ostiya, lasang Intsik din daw sabi ng iba, sabi ko naman, "mabuti pa sila nalasahan na ang Intsik, ako hindi pa" hehehe

apa o barquillos na hugis cylinder na may pulboron sa loob- bago mo kainin dapat mong higupin ang pulboron sa loob, ginagawa naming sigarilyo pag naglalaro kami hehehe, pero iwasan lang mabasa ng laway kasi kukunat ito hahaha

hugis bote ng gatas ng bata- susupsupin mo ito para makain para kang dumedede rin hehehe at ang laman ng loob ay powdered milk

chocolate na hugis itlog, ano na nga ang tawag sa chocolate na to??

Pasensiya na, walang sagot kasi hindi ko talaga alam ang tawag sa mga yan, kaya ako nagtatanong no.

PAHABOL: Sayang wala akong pictures ng lahat ng mga peborit ko na yan, parang gusto kong umuwi ng Pilipinas at hanapin ang mga ito at kokodakan ko silang lahat hehehe

ISA PANG TANONG: Bakit noon, hindi ko alam na nakaka hyper pala ang kumain ng candy at tsokolate? Kayo, alam nyo ba? Nang dumating lang ako sa US saka naging big deal ang pagkain ng candy at chocolates sa mga bata.

Saturday, July 23, 2011

HULA SCOOP: Mapalad ka sa darating na mga araw



HULA : Mapalad ka sa darating na mga araw pero hindi mo lang alam kung kailan at anong araw yun. Ang mahalaga susuwertehin ka at papalarin na darating ang araw na yun. Maghintay ka lang, may araw ka rin.

SCOOP: Ang suwerte minsan lang dumating sa buhay natin kaya dapat sinusunggaban kaagad yan. At kapag dumating na sa buhay mo huwag mong hayaan makawala dahil hindi naman lumilipad ang suwerte e kaso bakit minsan nawawala?? Yun ang dapat mong malaman. Bahala ka na kung paano hehehe

-------------------------------------------------------------

Mag-iisang buwan na pala nang manalo ako sa pakontest ni Blogusvox sa kanyang blog na "The Sandbox" at ang premyo ay ang larawan na nasa taas, ang aking caricature, ang ganda no? alam ko maganda yun drawing nya at hindi ako hehehe.....ok lang, ganun talaga. Salamat Blogus! Super fan po niya ko sa larangan ng kanyang mga nilikhang mga caricatures at cartoons kaya tuwang-tuwa ako nang manalo ako.

Ang tanong niya sa contest ay "Sino ang utak sa pagpatay kay heneral luna," nakasulat ito sa ating katutubong "alibata" kailangan munang ibreak ang code na yun para mabasa mo. E hindi naitatanong ng iba (actually ng lahat pala hehehe) na ka-birthday ko si kumpareng Antonio Luna, kaya medyo alam ko ng konti ang kanyang buhay, "blessing in disguise" naswertehan ko na manalo....."luck-luck" (swerte-swerte) lang talaga na manalo sa pacontest.

Siyanga pala, naging adik na rin ako sa twitter bukod sa facebook kaya ibabahagi ko lang ang ibang mga tweets ko dito sa blog ko dahil madalang na akong magpost dito, isang buwan palang akong nagtwi-twitt, adik ba? hehehe

Mga tweets ko:

Mga katanungan na walang sumagot:


  • bkit nga ang hirap iwnan ang isang bgay na minsan mo nang naumpisahan na? khit alam mong pinaiikot-ikot ka na ng pagkakataon?
  • Gaano kadalas ang minsan para minsan malaman natin kung gaano kadalas ito? Hayy ang labo ko talaga
  • Bkit may mga taong wlang pic ang profile s facebook? Kya nga facebook dpat kita face,kung takot silang mglgay sna nagtwitter na lang sila
  • Pag ba kumakalam ang sikmura nagugutom na? O naiirita lang ang bituka dahil puro hangin lang ang nakakain niya??


Wala Lang:

  • Ang hirap gumising! kung pwede lang tungkuran ang mga pilikmata ko ng posporo kaso wala e ayoko nmang lighter ang gamitin ko
  • Mahirap magsimula sa umpisa pero mas mahirap magsimula sa dulo, dahil mahuhuli ka, kuha nyo? Kailan kaya dadami followers ko? Hehe
  • Ang hirap ng gutom ang ingay ng tyan ko di ko naman mapagalitan
  • "Pagmulat ng mata langit nakatawa sa nanana-....." wala lang kumakanta ng theme song ng batibot hehe
  • Motto ko: "walang matigas na kape sa mainit na kapeng pagsasawsawan"
  • Ang buhay ay parang paglangoy kailangan mo munang mkainom ng tubig bgo mo mlman n nalulunod ka na, kya ayokong lumngoy alm ko n lsa ng 2big

Hula:

  • May gumugulo sa isip mo, wag mong hyaan guluhin ka nito baka lalong magkagulo at lalong gugulo ang buhay mo.
  • Hindi mo maiiwasang mainis, pero iwasan mo pa rin mahirap na baka lalo kang mainis.
  • Maganda ang umaga mo, masisilayan sayo ang ngiti kahit na may panis na laway pa sa'yong labi.
  • Magbabaksali k sa isang bgay n d mo pa ngawa pero susubukan mo p rin kc pasaway ka hehehe
  • May isang tao n hindi mo malilimutan, 2 lang ang dhilan nito mlamang pntibok o sinksak ang puso mo ni2. Buti pa puso ng saging manhid
  • May isang tanong sa'yo na magbibigay sa'yo ng kasagutan na isang katanungan din. "Bakit" kuha mo?
  • Magdadalawang isip ka, iniisip mo kung pag-iisipan mo bang iniisip ka ng iba o iniisip mo na iniisip ka ng nag-iisip sa'yo

Friday, December 3, 2010

HULA SCOOP: May Gusto Kang Makita Na Makikita Mo Na Rin

good luck sa kin sa pag-ayos ng kararating lang namin na mga gamit, sana mahanap ko ang hinahanap ko


HULA: May gusto kang makita na makikita mo na rin, maliban na lang kung naghahanap ka talaga nang gusto mo ngang makita (ang kulit!) na hindi mo pa nakikita.

SCOOP: Kung nagbabasa ka ng hula ko ngayon, malamang iisipin mo kung may hinahanap ka nga, kung wala, babalewalain mo na lang ito, kung meron naman mangingiti ka na lang sabay sabi na "ay oo nga!"

-------------------------------------------------

Kahit na wala pa kong internet eh naghanap talaga ako kung paano ako makakapagpost ngayon, mali kayo kung hinuhulaan nyong nakita ko na ang hinahanap ko. Well, medyo medyo pala na tama kayo hehehe pero kung anuman ang iniisip nyo, nagkakamali kayo hehehe. So ayun, ginamit ko ang "My wi" application sa iphone ko para magamit ko ang wifi ng cellphone ko sa laptop ko (thank you sa aking anak na dalaga, galing mo talaga!! thank you na rin sa pag jail break ng iphone ko hehehe) dahil kalilipat palang namin sa aming bagong bahay (hay sa wakas!! mga 3 buwan din kaya kaming naka suit case lang, ang hirap no!)...so sa madaling sabi (hay naku ang dami ko pa kasing kwento hehehe, lam mo naman ako, dami intro hahaha)....wala pa kaming internet connection. Ayun "the end" hehehe wait hindi pa..... na feature po ako sa "The Kablogs Journal" (click nyo yan after magbasa ng post ko ha) para sa December issue. Kaya......pagkakataon nyo na masilayan ang gusto niyong "makita" na si Sardonyx hehehe (baka tanggalin nila kagad yun at baka amagin ang journal nila sa kin hahaha)!!! Teka hanapin nyo pala sa "spotlight" feature sa bandang kanan ng page yun feature article para sa kin.

Salamat kay Nebz ng "Isla de Nebz" blog sa pakikipanayam sa akin (naks) sa pamamagitan ng email hehehe dahil sa magandang paglalathala ng aking buhay hehehe, siya po ang editor-in-chief at ang no.1 sa PEBA 2009 . Ang galing mo talaga Nebz, idol! At syempre sa bumubuo ng "The Kablogs Journal's" core team na sina Kenji Solis ng "Thoughtskoto," Charlie ng "Lord CM", at kay George ng "Palipasan." At sa iba pang editors, RJ, AZEL, Jess, atbp.

Di ko na hahabaan ito at naubos na ang memory ng cellphone ko hehehe, bye!

UKOL SA LARAWAN: Kuha mula sa cellphone ko, habang nag-a-unpack ng mga gamit ko (teka ano bang tagalog sa isang salita lang yun "unpack"? hindi naman impake kasi "pack" yun di ba?? hay naku bahala na kayo!). Naubos ko na ang maraming kahon na nakapatong-patong ng lagay na yan so malamang isang buwan ito bago matapos lalo na kung panay ang blog ko hehehe. Good luck for me!






Wednesday, October 27, 2010

HULA SCOOP: Mararamdaman mo ang kirot sa iyong puso

Pansamantala naming tinitirhan (Air Force Inn)


HULA : Mararamdaman mo ang kirot sa iyong puso, kahit na pilit mong pasayahin ang ibang tao, hindi pa rin maikakaila ng iyong puso ang pighating nararamdaman nito.

SCOOP: Ano ibig sabihin ng hula?? E di malungkot ka, di ba? TH ka pa dyan as in "trying hard" na ngumiti pero di ka pa rin masaya. Naramdaman niyo na ba ito?? Hmm hula ko eh..."OO" lahat tayo ganyan, weather-weather lang yan as in "pana-panon" lang talaga natin yan hehehe, ang malungkot nito, panahon ko ngayon hehehe.

--------------------------------------------------------------

Bakit ako malungkot ngayon?

1. Nandito na kami sa Washington, US. Bagong lugar, bagong kultura, bagong kapaligiran.....walang mga kaibigan. Mabuti meron isang pamilya na kaibigan namin na nagpapasaya sa min.

2. Namimiss ko ang Japan, wala na akong nakikitang mga tao na nagba bow sa akin tuwing papasok at lalabas kami sa restaurant o mall. Wala na rin nagba bow sa tuwing pinapadaan ko ang mga taong nasa harapan ko tuwing ako'y nagmamaneho sa mga intersection. Miss ko na ang mga magagalang na Japanese!

3. Wala na naman akong work, mag-aapply na naman ako! Pahirapan na naman ito!

4. Nakatira pa rin kami sa temporary lodging hanggang makakita kami ng matitirhan. Nabubuhay kami ngayon sa maleta lang in other words, we are living in a suitcase, ika nga, naks ingles yan ha!! hehehe

5. Ang bagal ng internet dito, di ako makapaglaro ng restaurant city hehehe at di ako makadalaw sa mga peborit kong blogs kasi maghihintay ako ng mga 20 minuto para lang dalawin ko ang sarili kong blog. Buti na lang mabilis ng konti sa facebook hehehe.

6. Namimiss ko ang pamilya ko sa Pilipinas, matapos ang mahigit tatlong linggo namin bakasyon doon, mas nararamdaman ko ang pagkamiss sa kanila.

7. Birthday ng anak ko ngayon, Oct. 27 at 18 years old na siya!! Malungkot ako kasi hindi namin siya nabigyan ng debut party o kahit simpleng party lang kasi wala naman kaming maimbitahan dito sa bago naming tirahan, bagong lugar, bagong state at bagong bansa. Malungkot ako kasi dapat ito ang pinakamasayang birthday ng anak ko pero wala naman akong magawa para pasayahin siya....waaaaaaaaaaaaaaaa

8. he he he, naramdaman nyo ba na kahit ang "he he he" ko ay parang hindi masaya?? Miss ko na rin kasi ang blog ko na puno ng comment ko sa hehehe

9. Tumatanda na rin pala ako, magbibirthday na rin ako in two days, dumadami na naman ang uban ko, ang kati kaya nun! kakainis.


PAHABOL: Next post ko sana mabilis na mag upload ng mga pictures, para maishare ko na sa inyo ang bakasyon namin sa Pilipinas at Korea! Miss you all, pasayahin nyo naman ako, magcomment naman kayo hehehe





Sunday, April 12, 2009

HULA SCOOP: Matutuwa at Mabibigla Ka Sa Matatanggap Mo




HULA: Matutuwa at mabibigla ka sa matatanggap mo ngayong araw na ito, kung ano man yun di ko na aalamin pa, pero sana naman ipaalam mo sa iba para mas masaya.

SCOOP: May natanggap akong award mula kay "The Pope" isang "Neno's Award" (yehey!! )at ang bahagi ng award na ito ay sagutin ang tanong na "Why you love blogging."

Bakit Mahal Ko ang Pagba Blog??

Hindi ko alam kung bakit nagustuhan ko ang pagbablog basta bigla na lang akong nandito sa "sapot" ng internet at parang bumagsak at lumagapak ako na ..."blog!" at doon nagsimula ang lahat....tingaling ngaling ngaling hehehe.

kahulugan ko:

web-sapot
blog- tunog ng bagsak


"Tabi muna bata" I mean "kidding aside" siguro namana ko ito sa lolo ko na mahilig magdiary....hmmm, "Si Lolo kasi, siya pala ang dahilan! hehehe." Kung pwede nga lang siya gisingin sa pagkakahimlay niya este sa pagkakabaon niya sa lupa ay ginawa ko na para sabihin na "Lolo you rock!!!" sabagay matigas na matigas naman talaga na si lolo, butong-buto na hehehe....ooopps patawad po 'lo, tao lang.

Para kasing diary itong "blog" yun nga lang open book sa lahat ng tao. Dito ko rin naibabahagi ang tinatago kong kalokohan at kaseryosohan sa buhay. At syempre pa gusto ko rin ibahagi ang konting nalalaman ko sa pagsulat sa "Wikang Filipino" kaya kung mapapansin ninyo medyo malalim pa sa balon ang mga hinuhukay kong mga salita at minsan naman napupulot ko lang sa kalsada ang mga salitang kanto.....lam niyo na...yun na nga! Medyo makabayan kasi tayo kahit pa nasa ibang bansa ako, naks naman parang totoo!! hehehe

Yun "Hula scoop" naman ay ang panghuhula ko, ang natatangi este "tinatago" ko na angking talino na namana ko siguro (siguro lang naman di pa sure) sa isang lolo ko, albularyo kasi siya kaya lang sinawing palad na lumipat sa kanya ang sakit ng kanyang ginagamot kaya ayun...dedbol na rin sa edad na 40 lang. Pero namana ng mga anak niya ang panggagamot niya. Teka tungkol pala sa akin ito at di tungkol sa mga tito, tita ko at nanay ko, pero di ko alam kung napunta sa akin ang "panghuhula"kasi di ba may kasabihan tayo na "it runs in the family" (tama ba yun ingles ko??) kaya ayun tumakbo ako ng tumakbo para di maibigay sa akin ang anting-anting hehehe, kasi panghuhula sa kalokohan lang ang alam ko. Ayoko naman na madedbol din ako no at magaya ako sa lolo ko, biruin ninyo nanggamot ka na nga ng sakit binigyan ka pa, di ba? Kaya nevah, di ko tinanggap, ok na sa akin ang manghula sa blog!

Yun isa kong blog na "Travelog" ay ang frustration ko sa buhay na magkodak-kodak ay wala pala akong kodak (kulit ko talaga, si lolo kasi panay ang banggit sa diary na "kodak" eh!), magnikon-nikon o magsony-sony pala hehehe at doon ko naibabahagi ang mga larawan na napuntahan ko nang lugar. Opo totoo po, ako rin si Missy ng Travelog kasi nauna kong ginawa ang blog na yun, medyo may sipon kasi ako nun kaya ang pinangalan ko sa sarili ko ay "Missy Pon" hehehe gets nyo?? hmmmm wateber! Di ko na pinalitan ang pangalan ko kasi, sakit sa ulo mag-isip eh wala pa naman akong isip kaya baka lang dumugo mahirap na, hayaan na lang natin na ganun, si Sardonyx ako sa Hula Scoop at Missy sa Travelog, di naman kayo inaano ng mga blog ko di ba?

Ang mga ibang hula scoop ko ay ginawa ko pa noong ako ay active member pa sa isang forum, sa pangalang "sardonyx" din, kaso ang hirap hanapin ng hula scoop ko kapag natabunan na ng ibang post kaya minabuti ko na lang na gumawa uli ako ng panibagong blog ko na puro hulascoop lang para mas madali kong makita ito pero syempre dinagdagan ko na rin ng "atbp" para may at iba pa na "pagtalakay sa mga bagay-bagay dito sa kaalamang munti," (hmmm parang pamilyar sa akin yun ah??)

Kung tutuusin noong 1997 pa ako nag umpisang gumawa ng homepage sa geocities.com (na binili na ng yahoo) at nahinto lang nang naging abala na ako sa aking trabaho, noon sa guestbook nakakapagcomment ang mga bisita ko pero ngayon di ko na na update ito simula noong 2000 pa. Dati mas mahirap gumawa, talagang html programming ang ginagamit ko ngayon mas madali may layout na. Itong hulascoop ko inumpisahan ko sa pinoyblogosphere noong 2007 pero biglang nawala yun blog ko ewan ko ba anong nangyari baka ninakaw hehehe kaya eto umpisa uli ako nitong December 2008 lang.

Teka, lumalayo na ang kwento ko napupunta na yata sa kasaysayan ng blog ko, sige tapusin na natin ito...."WAKAS" hehehe.

-----------------------------------------------------------------------------------


Sabi sa award ibahagi raw sa iba ang award mo, kaya eto na, "sa ayaw at sa gusto" nila ako naman ang mamimigay ng award na ito, sila ang naging inspirasyon ko na ipagpatuloy ang hula scoop ko, dahil kung wala sila, wala akong comments na matatanggap hehehe:

Reena's Thoughts
Dennis Villegas
RJ ng The Chook-Minder's Quill
Isla de Nebz
Ate Loida of 2L3Bs World
Thoughtskoto
NJ ng Desert Aquaforce
An Ardent Cosmic Journey


Eto ang rules pala:

The aims of this award:

  • As a dedication for those who love blogging activity and love to encourage friendships through blogging.
  • To seek the reasons why we all love blogging!
  • Put the award in one post as soon as you receive it
  • Don’t forget to mention the person who gives you the award.
  • Answer the award’s question by writing the reason why you love blogging.
  • Tag and distribute the award to as many people as you like.
  • Don’t forget to notify the award receivers and put their links in your post.