Showing posts with label Japan. Show all posts
Showing posts with label Japan. Show all posts

Monday, August 16, 2010

HULA SCOOP: Malungkot ka na masaya ngayon


HULA: Malungkot ka na masaya ngayon, pero wag kang sisimangot kasi magtutuloy-tuloy ang malas mo. Pag ngumiti ka e di masaya ka na nga! hehehe

SCOOP: Kailan ka ba nakaranas na malungkot na masaya? Ang labo di ba? Ganun talaga, minsan malabong malinaw ang mga bagay hehehe.

---------------------------------------------------------------
ANG BUHAY NI SARDS- MALUNGKOT NA MASAYA

MALUNGKOT AKO, KASI.......

- wala na naman akong trabaho! waaaaaaaaaaaaaaa
- iiwan na namin ang Japan
- gastos na naman sa paglipat
- mamimiss ko ang mga magagalang na Japanese sa lugar namin
- mamimiss ko ang murang sushi at ang miso ramen
- mamimiss ko ang magarang inodoro na wini-wisik-wisik ang iyong lam mo na, libre hugas hehehe..ang "bidet"
- mamimiss ko ang maraming snow
- wala na ang cute kong pajerong luma na nasa kanan ang manibela, wala na rin ang van namin na kasa-kasama namin sa malalayong lugar tulad ng Tokyo
- binebenta na namin ang bahay namin sa Hawaii (bilhin nyo na!)
- mamimiss ko ang mga kaibigan ko dito at sa church namin
- mamimiss ko ang kitkat na iba-ibang flavor (may toyo, wasabi, strawberry banana, soy beans, yogurt, apple, sakura, atbp)
- pigil na ang pagshopping ko kasi wala na ako work hahaha ay huhuhu pala
- mamimiss ko ang mga festival dito

MASAYA AKO, KASI

- bago kami lumipat sa aming bagong destinasyon, dadalaw kami sa Hawaii at makikita ko uli mga kaibigan ko doon
- bibisita kami sa Pilipinas
- dadaan kami ng Korea para makakita ng mga Koreayuki ay Koreano pala hahaha
- di na ako gigising ng maaga para magwork
- aalis na kami sa Japan so wala ng lindol na mararanasan
- bago na naman ang sasakyan
- bagong lugar na mas konti ang snow
- at higit sa lahay, buong araw na akonag makakapag facebook at blog! hahaha

MASAYA NA MALUNGKOT AKO, KASI

- makikita ko ang Tatay at mga kapatid ko at mga kamag-anak at kaibigan sa Pilipinas pero...mabubutas naman ang bulsa ko hehehe...gastos na naman!

- makikita ko uli ang Hawaii pero....gastos na naman!

- bago nga ang sasakyan pero panibagong bayarin na naman! huhuhu

- ibebenta na ang bahay namin, mamimiss ko ang bahay namin pero masaya ako dahil wala na akong babayarang super dooper mahal na mortgage

- wala akong work kaya facebook all day! pero wala naman kita....waaaaaaaaaaaaaa


ayoko na ang hirap naman ng nasa military! malabo na malinaw, matino na magulo at higit sa lahat, palipat-lipat na matatag ang buhay hahaha, kakaloka talaga!

Miss you all!!





Wednesday, December 9, 2009

HULA SCOOP: Huwag mong balewalain ang mga bagay na binabalewala mo lang

Tara, kain na friends!


HULA: Huwag mong balewalain ang mga bagay na binabalewala mo lang. Kahit pa ang mga gawain mong ginagawa sa araw-araw ay huwag mong tangkaing isumpa o kalimutan lalo na ang pagkain sa iyong hapag kainan. Dahil balang araw, malalaman mo rin kung bakit.... bakit! Hmmm bakit nga??

SCOOP: Kapag pala napalayo ka sa iyong bansa ang mga bagay na nasa harapan mo lang dati na binalewala mo ay nagiging napakahalaga nito kapag wala na sa paningin mo. Maging ang mga ginagawa mo dati at mga taong nasa tabi mo lang ay hahanap-hanapin mo talaga. Bakit kaya ganun? Pero kapag nandiyan naman binabalewala mo lang. Hay ang tao talaga walang kasiyahan sa buhay.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Isa sa mga di ko pwedeng kalimutan o balewalain ay ang ulam ng Pinoy, at siyempre ito ang peborit ng halos lahat, ang sinigang na baboy! Ano naman kinalaman nito sa hula ko?? Oo nga ano??? Hmmm isip-isip....kasi sa Pilipinas kapag sinigang na baboy ang ulam dapat ang mga sangkap ay tama rin. Anu-ano ba ang mga sangkap nito?

MGA SANGKAP NG SINIGANG

*baboy na kakakatay lang (liempo o ribs)
*sitaw
*kangkong
*sili
*kamatis
*sibuyas
*gabi
labanos
sampalok o tamarind soup base powder mix

optional:

okra
talong

sawsawan:
patis na may sili, bahala na kayo sa diskarte

Note:
* puro sariwa

Noong nasa Pilipinas pa ako (wag kayong mag-alala babalik ako sa bansa natin para magretire pag marami ng ipon na pera hehehe), kailangan tama ang mga sangkap kasi kung ang kangkong ay pinalitan mo ng pechay, ang sitaw pinalitan mo ng baguio beans at ang gabi pinalitan mo ng patatas hindi na ito sinigang, nilaga na yun! nilaga! hehehe pero kung ang lasa ay maasim pa rin, nilagang sinigang ang kakalabasan nito hehehe.

Dito sa Hilagang Japan (Northern Japan) kung saan ako napadpad ngayon (sa ayaw at sa gusto ko huhuhu) ay napakahirap makahanap ng kangkong at sitaw. Mayroon man pero mangilan-ngilan at kapag nakita ng mga kapwa ko Pinoy ang kangkong, bibilhin lahat ang mga ito, di man lang magtira sa iba na katulad kong sabik sa kangkong.Tapos gagawin lang nilang adobong kangkong. So kailangan talaga may nakalaan kang ipapalit sa mga sangkap ng sinigang dahil kundi mamumuti ang mata mo kakahintay. Ang sitaw naman, malabo talagang makabili isang beses palang akong nakakita dito sa loob ng isa't kalahating taon, binilhan lang ako ng kaibigan ko pa.

Ngayon nararamdaman ko na kung paano ko nilait ang pinsan ko nang minsan nagluto siya ng sinigang na ang sangkap ay cabbage baguio at baguio beans (hmmm pero di naman siya taga Baguio hehehe) at sinabihan ko siya ng "ang sarap naman ng nilaga mo" hehehe....sabi niya sa kin, sinigang yan no hmmp!....ayun napahiya na naman ako at pero mas lalo naman siya no hehehe.

Ngayon ito na ang sangkap ko sa sinigang:


BAGONG SANGKAP NG SINIGANG SA AMING LUGAR SA JAPAN

frozen baboy (liempo o ribs o neck bone)
baguio beans o bichuelas (sa tagalog) o green beans sa US
spinach na dapat kangkong (pampalakas naman ito no sabi ni Popeye)
*Japanese sweet chili pepper, sariwa(mahabang sili pero walang kaanghang-anghang, sweet nga no)
*kamatis, sariwa
sibuyas, sariwa
*gabi
sampalok tamarind soup base powder mix

optional: (depende kung mahal na ang mga ito)

labanos
*okra
talong

note:
*magiging frozen na ang mga ito ngayong winter kasi nag imbak na ako ng mga kamatis at sili sa freezer dahil pag winter dito ginto na ang presyo ng kamatis nasa $2 na ang isang piraso at yun sili wala ka ng makikita as in wala, yun gabi naman may nabibili ng frozen na hubad na gabi, balat na kasi eh hehehe

Waaaaaa kakainis mabuti pa sa America (sa California at Hawaii kung saan ako napatira ng ilang taon, kahit nga sa Alaska na nag-iisnow kung saan galing ang friend ko meron din nga e) halos lahat ng gulay sa atin meron doon para kang nasa Pilipinas na. May kangkong, sitaw, bataw, patani, kundol, patola, upo't kalabasa at saka meron pa labanos, mustasa, sibuyas, kamatis bawang at luya, sa paligid-ligid ay puno ng linga. ...lalalalalala kumanta na hehehe. Teka nakahalata yata ako ahhh bakit walang kangkong sa "bahay kubo" na kanta??? Hmmm di pwede yun walang kangkong kung walang sinigang....at walang sinigang kung walang kangkong!!! Wala rin baguio beans, gabi at sili!! Sino ba composer nun??? Siguro di kumakain ng sinigang yun??? Di ba?? Ano sa palagay niyo? Di kayo mapalagay? Ako rin eh.

LARAWAN: Luto ko, tara kain na tayo! Sinigang with spinach and green beans hehehe











Tuesday, December 1, 2009

HULA SCOOP: Susuwertehin Ka Ngayon


HULA: Susuwertehin ka ngayon sa mga bagay na may kulay “kahel” o orange, simulan mo ng hanapin ang mga kulay na yan, kapag lumipas na ang araw na ito, malas na yan.


SCOOP: Suwerte nga ba ang kulay na yan sa’yo? Ewan ko no hehehe

-----------------------------------------------------------------------

Napag-uusapan ang kulay kahel, ano nga ba ang nagpapaalala sa akin kapag nakakakita ako ng kulay na kahel o orange, eto:

Pumpkin- kapag ganitong taglagas o “fall” or “autumn” season sa US o Japan (nandito nga pala ako nakatira hehehe), ang napakarami at naglalakihang pumpkin ang karaniwang makikita sa grocery stores. Kapag Oct. 31 o Halloween ginagawa nila itong “Jack-o-lantern” at kapag natapos na ang Halloween, ginagawang pumpkin pie ang loob nito. Bakit nga ba walang pumpkin sa Pilipinas??? Ano ba ang tagalog ng pumpkin? Malaking kalabasa?? Kamag-anak ng bayarang babae??? hehehe


Wala naman kasi tayong Halloween talaga, nakikigaya na lang tayo ngayon, e sino ba namang Pilipino ang bibili ng malaking kalabasa tapos tatanggalin o kakayurin mo lang ang loob nito at bubutasan ang harap para magkakorte ng mukha ng tao? At lalagyan mo ng ilaw sa loob??? at ididisplay mo lang sa gabi para takutin ang mga bata??? Sa hirap ng buhay ngayon mayaman lang ang makakagawa nito sa atin, ang kaso mas marami ang mahirap sa atin so malulugi ang mga magtatanim nito. Hindi rin mahilig ang Pinoy sa pumpkin pie, malamang gagataan ng mga Pinoy ang pumpkin at isang buwan nila itong ulam sa laki ng pumpkin matagal maubos hehehe. Pero wala naman sigurong pumpkin sa atin so wag na lang natin problemahin kaya hehehe.


Persimmon- first time kong makakita ng persimmon ay sa California, ang akala ko noong una ay chesa ito, pinaka ayaw kong prutas pa naman ay chesa. Hindi naman pala, ang lasa nito ay pinaghalong “papaya” na “chiko” hehehe, ano kaya ang tawag nito sa Pilipinas??? Papako? Hehehe Nagsaliksik ako kay pareng google at ang sabi ay mabolo daw ang kamag-anak nito sa atin. Di ko pa natikman ang mabolo kasi ang mahal nito noon siguro naman hanggang ngayon din. So kamag-anak pala siya ni Mabolo ... ay ng mabolo. Kulay red ang mabolo pero yun lasa hindi ko maikumpara kasi di pa ako nakatikim nga, hayaan n’yo pag balik ko ng Pilipinas bibili ako ng mabolo para malaman ko ang pagkakaiba. Ang alam ko ang mabolo ay mabalahibo ang balat nito ala velvet ang dating, samantalang ang persimmon ay napakakinis ala porselana ang dating hehehe.


Nabigla ako nang makita ko na marami pala nito dito sa Japan at kung itinda nila ay kahon-kahon. Ang tawag nito sa Japan ay “kaki” pero di naman kulay kaki hehehe kulay orange din siya. Para sa akin, mas masarap ang persimmon nila dito kumpara sa California o Hawaii. Hindi kasi ako nahilig kumain nito nang nasa California at Hawaii kami e at iba ang hugis nito doon. Eto pa, dalawa ang klase ng persimmon, astringent at non-astringent akala ko ang astringent ay pang eskinol lotion lang hehehe so pati pala prutas ginagamit ang term na yan, na ang ibig sabihin ay “to bind fast” o “ “mabilis na pagdikit?” o “madikit na mabilis??” o rugby??? hehehe whatever! Iba-iba rin pala ang species nito, may itim or black persimmon, mabolo or velvet-apple (kulay red), date-plum (lasang date at plum) , American persimmon (orange) at ang Japanese persimmon (kaki)….kaya pala iba-iba ang lasa nito, kahit pare-pareho sila ay iba-iba rin pala hehehe, ang labo talaga!


Paano ito kainin- ibuka ang bibig, kagatin,ngatain, lunukin….teka babalatan mo pa pala hehehe


Orange- alam niyo naman kung ano ang orange so ok na yan, super haba na itong scoop ko no. Ask niyo na lang si mareng yahoo naman.


PAUNAWA: Walang kinalaman ang pumpkin at persimmon sa suwerte niyo, nasa tao yan. Kung suwerte ka, di ka malas at kung malas ka di ka naman suwerte. Ganun lang yun, pareho yan pero iba.

Thursday, September 10, 2009

HULA SCOOP: Mag-iisip Ka ng PAg-iisipan Mo



HULA: Mag-iisip ka ng pag-iisipan mo, pero di mo pa rin maisip kung ano. Baka kasi nagdadalawang isip ka lang, pag-isipan mong mabuti yan at baka maisip mo rin kung bakit ka nag-iisip.

SCOOP: Bakit nga minsan isip tayo ng isip pero wala naman tayong maisip? Di ba? Korek ba ako dyan? Isang palakpak naman diyan hehehe. Klap!

-----------------------------------------------------------------------------------

Kakaisip ko ng hula scoop ko ay naisip ko tuloy na mahigit na isang taon na pala kami sa Japan (sasabihin ko pa sana na 14 months to be exact pero wag na lang kasi wala namang nagtatanong) ....kaya ayun....malas n'yo yan ang paksa ng aking hula ngayon.

Anu- ano ba ang nalaman at natutunan ko dito sa Japan:

1. matatandang kuba- tabi-tabi po pero unang salta ko palang dito napansin ko na marami sa mga lolo't lola ay .....mga kuba, so nagsaliksik ako, tingin dito tingin doon, silip dito silip doon, kodak dito kodak doon. Ayun nalaman ko na tuwing papasok kami sa restaurant o kahit sa mall, lagi na lang sila bow ng bow sa amin kahit di ko sila maintindihan, pag nagbayad ako...bow, pag pumasok ako sa store...bow, pag mag-oorder ako...bow, pag-aalis na kami......bow pa rin, sobrang galang nila pala. So sabi ko sa sarili ko hinding hindi ako magba bow sa kanila, nevah! ayokong maging kuba! hehehe

2. paatras- natuto na rin akong magpark ng sasakyan ko na paatras, dati puro ako pasulong sa pagpa park hehehe. Di ko alam kung bakit kailangan ng mga Hapon na ito na magpark na paatras......sa sobrang kipot kasi ng mga daan siguro dito, pero may kinalaman ang physics dyan eh hehehe....physics lang ang katapat!!! physics!

3. tip- ang kainaman dito sa Japan di na kailangan mag tip, pag kakain sa mga restaurants, aba maraki rin ang natitipid ko, ang tanong bakit ayaw nila ng tip??? basta masaya na ako na di ko na kailagan mag tip. Pang iinsulto yata aang magbigay ng tip. Teka alam ko sinabi sa amin ang dahilan eh hmmmm di ko maisip eh saka ko na sasabihin sa inyo pag naisip ko rin.

4. lapad (pakibilis ang bigkas)- nakita ko na rin ang tinatawag ng mga Japayuki na lapad, bakit ang 100,00 yen lang ang tinatawag nilang lapad pero lahat naman ng pera ng Hapon ay pare-pareho ang sukat at kalalapad??? basta ako yen pa rin ang tawag ko...100, 000 yen! (~$100)

5. nihonggo- kapag kinakausap ako ng Hapon ng nihonggo o Japanese, nakangiti lang ako palagi at sabay sabi na "wakarimasen" (medyo pacute pa ang banat ko niyan) ang ibig sabihin nito "hindi kita maintindihan" pero sa isip ko talaga ( tumahimik ka, di kita maintindihan!") at sa ingles...."shut up" hehehe

6. ahas- pers taym kong makakita ng ahas na nakipagtitigan sa akin as in nakipagtitigan talaga, pagbukas ko ng pinto namin bumungad siya sa tapat ng bahay namin mga limang dipa ang layo sa akin, papunta yata sa garahe namin galing sa front yard namin na bukid hehehehe.......waaaaa, ang ahas lang na nakita ko noon eh yun mga nakadisplay sa zoo hindi naman nakikipagtitigan mga yun katulad ng nakita ko dito....ganun kaya ang mga ahas na Hapon o Japanese snake? hehehe, tinagalog ko nga eh kaya umalis din bumalik sa bukid, siguro sabi niya "wakarimasen!" hehehe

7. tunnel- karamihan ng mga tunnel dito ay binutas ang mga bundok para mas mabilis ang paglalakbay, napa isip lang ako na parang wala yata nito sa Pilipinas, hmmm sa palagay ko nakakatakot magkaroon ng ganitong tunnel sa atin, kukurakutin ng mga gobyerno ang mga materyales at kapag lumindol baka matibag pa mga ito dahil sa kulang sa pundasyon, lam mo na, kulang sa lahat kasi nadagdag sa bulsa ng iba.....hay naku mabuti na lang pala at wala sa atin nito.....ayoko ngang matrap sa tunnel 'no at ayokong mamatay na matatabunan lang pala ako ng mga bato....nevah! ayokong maging rebulto no!




ayan tama na yan.....dami ko palang naisip! salamat may isip pala ako hehehe

PAHABOL: Pagkatapos ng isang taon nalaman ko na hindi pala sa pag bow ang dahilan ng pagiging kuba ng mga matatandang Japanese, eto tingnan ninyo ng husto ang larawan na ito....wag mo titigan ang monitor ha, iklik mo kaya ang picture para lumaki

ayun naman pala, sa pangunguha ng tulya o halaan o clams sila nakukuba hehehe.