HULA SCOOP: Mapagbigay at Maalalahanin Ka Sa'yong Minamahal sa Buhay

Ang Tatay ko, mana sa kin hehehe

HULA: Mapagbigay at maalalahanin ka sa 'yong minamahal sa buhay, huwag mong babawiin ang anumang binigay mo na, alalahanin mo na lang na binigay mo na nga sa kanila yun kaya walang bawian....kuha mo? hehehe

SCOOP: Dapat lang na maging mapagbigay at maalalahanin ka lalo na sa iyong ama ngayong nalalapit na ang Father's Day at kahit saan man sya naroroon kapiling mo man o hindi, alam mo kung gaano mo siya kamahal at dapat lang na pahalagahan mo kung paano ka niya pinalaki at naging ano ka man ngayon ay dahil sa kanya, bahagi sya ng buhay mo. Teka, may regalo ka ba sa kanya?? hehehe kung wala e.....bumili na no!

----------------------------------------------------------

Malapit na ang Father’s day kaya bilang pagpapaalala sa mga ama natin ay narito ang ilang sinipi kong mga jokes na pinulot ko sa kung saan-saang panig ng cellphone at email ko:

Tatay: Anak, painumin mo ang kalabaw!

Anak: Opo tay!

Anak: Tay, ayaw uminom ng kalabaw eh!

Tatay: Saan mo ba inilagay?

Anak: Sa baso!

Tatay: Sus! Katangang bata! Lagyan mo ng straw

Tatay: Juan, mag-aral ka ha!

Juan: Ayoko tay, bobo kasi ako. Hindi ako makaintindi.

Tatay: Mag-aral ka nga para makaintindi ka!

Juan: Ayoko nga tay! Bakit hindi ka makaintindi? Bobo ka rin ba tay??

Nanay: Bobo ka talaga! 1 to 10 lang di mo kayang bilangin?
Anak: Mas bobo si tatay 'nay, kasi narinig ko minsan sabi niya, “Tama na Inday, hanggang tatlo lang ang kaya ko.”

Tatay: Lakas mong kumain ah, kapal talaga ng mukha mo! Bwisit!
Anak: Itay naman! E kung yung baboy, kumakain, tuwang tuwa pa kayo! Sino ba talaga ang anak nyo, ako, o yung baboy?

Tatay: Anak, Aatras ko BMW ha, sabihan mo ako kung mabubunggo na!
Anak: Ok.Tay. Sige, atras... Atras pa! Sige, atras pa! Atras pa! BOG! Ok, bunggo na tay!

Ina: Anak, tawagan mo nga ang tatay mo sa cellphone. Pauwiin mo dito. (Pagkatapos tawagan)
Anak: Inay, babae po ang sumagot!
Ina: Lintik! Sinasabi ko na nga ba, may itinatago yang tatay mo eh! Anong sabi?
Anak: You only have zero pesos in your account. Hindi ko na tinapos, inay, mukhang matapobre eh!


HAPPY FATHER's DAY sa aking Tatay at sa mga Tatay na nagbabasa ng hulascoop ko at sa mga Tatay ng mga Tatay na nagbabasa nito!!! At syempre sa Tatay ng mga anak ko hehehe

HULA SCOOP: Bigyan Mo Ng Pagpapahalaga Ang Naging Bahagi Na Ng Buhay Mo

Kay Selyo...ay Ang Selyo pala hehehe

HULA: Bigyan mo ng pagpapahalaga ang naging bahagi na ng buhay mo. Huwag maging "ningas-kugon." Ano o sino pa man ito patuloy mong pahalagahan ang mga ito, ang mahalaga talaga ay importante....hehehe

SCOOP: Ano at sino nga ba ang mahalaga sa buhay natin, na minsan nakakaligtaan na natin dahil mayroon na tayong bagong pinapahalagahan, na hanggang sa simula lang at hindi na natin natatapos?

-------------------------------------

Teka bago tayo magsimula e hayaan nyo munang ipaliwanag ko ang binanggit kong idiom, para may matutunan naman kayo dito sa hulascoop ko, naks naman hehehe:

Kahulugan ko:
"ningas-kugon"-
ningas- apoy
kugon- uri ng damo? (tama ba?)

-siguro madaling mag-apoy kaya sa simula lang maningas tapos pag upos na e di wala na...hmmmp syempre wala ng ililiyab di ba e ubos na nga e? di ko alam kung saan nanggaling ang idiom na ito pero ang tanda ko lang, namana natin ito sa mga kastilaloy hehehe....at pati na rin ang pag-uugali na yan

O sige na nga hayaan ko naman kayong mag-isip ng kahulugan niyo, eto na ang aking topic......

MGA NASIMULAN KO NA HINDI KO MATAPOS-TAPOS

1. Natuto akong mag gitara ng maliit pa ako, pero hanggang basic na chords na lang na A, B, C, D, E, F, G ang natutunan ko wala na kasing H kaya hindi ko na rin tinapos ang pag-aaral ko, kung yun ngang chords e hanggang G lang e bakit ko pa tatapusin ng hanggang Z, di va?

2. Noong nasa mataas na paaralan na ako, mahilig akong mag-ipon ng mga selyo naging pangulo pa ako ng Philatelic Society Club sa aming paaralan. Iningatan ko ang mga ito, inisa-isa kong balutan ang bawat isang selyo para hind madumihan o masira ang perforation o mga ngipin ng mga ito. Hanggang ngayon marami pa rin akong mga selyo na dinala ko pa dito sa US pero wala ng balot, mga hubad na silang lahat hehehe.

3. Noong nasa mataas na paaralan pa rin ako, naging miyembro din ako ng rondalla, tumutugtog ako ng bandurya noon, pero ngayon iba na ang tinutugtog ko....pinipindot ko na lang ang ipod o iphone ko at may tumutunog na rin naman hehehe at hindi pa ako nagkakalyo.

4. Noon nasa college ako, gusto kong matutong tumugtog ng piano, ang problema wala kaming pambili ng piano hehehe. Natuto rin ako ng kaunti sa pamamagitan ng aking matalik na kaibigan pero nakikigamit lang ako ng piano sa kanila hehehe, ngayon may electronic organ naman kami pero di ko na rin tinutugtog....ibang organ kasi ang gusto ko sana......hmmm bamboo organ sana no! hahaha

5. Noong unang dating ko sa US, sa sobrang pangungulila ko, natuto akong manahi ng "cross-stitch" pero ang nagawa ko ay simpleng si "tweety" lang, di ko na kinaya ang mga mala anghel na mga disenyo .......hay hanggang tweeter na lang yata ako talaga hehehe....tweet na lang ng tweet

6. Noong napunta kami sa Hawaii, bumili naman ako ng ukulele( tamang bigkas ayon sa mga taga Hawaii ay: u as "uu" sagot ng mga nagtitext kung oo o hindi ang tanong, ku-le-le ang "u" ay hindi binibigkas na you, kuha mo? hahaha

7. At nitong wala na akong trabaho, naisipan kong gumawa ng blog...ayun sinipag magpost, dalawang blog pa ang nilikha, nanalo ng top 10 sa PEBA 2009 lalong sinipag magpost, pero ngayon halos isa sa isang buwan na lang ako magpost ng blog.....wala na kasing nagcocomment sa post ko e hahaha, nagsawa na sa hula ko, corny kasi e hehehe.

Bakit kaya ako ningas kugon? Y??

Eto pa, nagtayo ako ng resto ko, pero nagsawa din ako, napabayaan ko na rin.....bumili rin ako ng ekta-ektaryang lupain para ipabungkal sa mga magsasaka para makatulong sa paglago ng kanilang sakahan pero.... iniwanan ko rin at ngayon balak kong maging mayor, kakayanin ko kaya??? Hay grabe kaka adik talaga ang mga larong yan sa Facebook! Na adik kasi ako sa Farmville, Farmtown, Restaurant City at ngayon eto inuumpisahan ko na ang Cityville. Kuha mo?? Kung hindi, manood ka na lang ng 100 days to heaven ng channel 2 hahaha, yan kasi ang bukang bibig ng bida e lol.

Ang iniisip ko lang, siguro pwede ko pang ipagpatuloy ang mga nabinbin kong mga paglilibangan sana, kundi lang dahil kay Mark Zuckerberg, kung bakit naimbento pa niya itong facebook ngayon adik na adik na halos lahat ng mga tao at isa na ako doon. Kahit yata ang mga may-ari ng mga pagawaan ng mga kamera ay lumakas dahil kakafacebook ng mga tao, post ng picture dito, post doon. Punta sa party o gumala kung saan post ng pictures uli hehehe....parang ako hehehe

Hay, nagpapasalamat pa rin ako dahil sa facebook, nalilimutan ko ang pangungulila at lungkot ko lalo na kung maghapon ka lang sa bahay....kung walang facebook.....baka masira ang ulo ko kakabilang ng mga langgam na gumagapang sa dingding namin hehehe....kuha mo??

HULA SCOOP: May Mga Lugar Kang Hindi Binibigyan ng Pansin

Bang bang bang, tunog ng mga baril

HULA: May mga lugar kang hindi binibigyan ng pansin na simula ngayon ay mapapansin mo na rin. Hindi mo lang alam kung ano ang mga ito na hindi mo napapansin noon na papansinin mo na nga ngayon.

SCOOP: Napag isip-isip n'yo ba na may lugar kayong "ini-echa pwera" n'yo na meron palang kabuluhan sa pagkatao o buhay n'yo?? Dami kaya, sige ibabahagi ko sa inyo ang ilan tapos kayo na bahala sa iba.

------------------------------------------------------------------

MGA LUGAR NA SA TINGIN KO AY KSP ("KI"NULANG SA PANSIN)

1. Kung saan ka lumaki o pinanganak- naisip nyo ba na kunan ng larawan ang lugar n'yo noong bata pa kayo? Ako naisip ko lang ngayon dahil uso na facebook hehehe, pwede na magbida...at pwede na magshare ng mga old memories.....then tag dito tag doon ng pictures hehehe, yun ay kung may ipagmamalaki ka sa lugar nyo. Naisip ko nga e kung saan ko naitago ang mga pictures ko na kuha kung saan ako lumaki. Pinagmamalaki ko naman ang lugar namin kahit pa hindi maganda ang bahay namin kahit gutay-gutay na ang pinto. Teka pinto nga lang yata ang makikita sa bahay namin e hehehe gutay-gutay pa.

2. May maituturing ka ba na iningat-ingatan mong picture na may kuha sa tapat ng school nyo? Kung may kuha ka man, binigyan mo ba ito ng pansin? Ako, wala lang....background lang yun school pero ako pa rin ang bida sa picture no hehehe. E ngayon hinahanap ko kung meron ba akong kuha ng picture ng mga school ko, lam nyo na pang "fezbuk" baga hehehe.

3. Naisip mo ba noon na bumisita sa isa man lang probinsiya o isla na malayo sa bahay ninyo at tapos magpa picture ka sa mga magagandang tanawin? Ngayon uso na to! Salamat sa internet, sa cellphone, sa digital camera at sa fezbuk uli at kung super hi-tech ka na salamat na rin sa DLSR camera hehehe. Parang lagi na natin bitbit ang mga gadgets natin tapos magpakodak-kodak ba.....kasi nga may facebook na no at meron ng blog pa, isa pa yun! Magpopost ng mga pictures para ishare, kung saan-saan na nakarating na lugar, pero dati ba naisip natin ito? Sa totoo lang, mas marami pa akong napuntahang lugar dito sa US kesa sa Pilipinas, kasi naman noon nasa Pilipinas pa ako ni pamasahe nga sa bus pahirapan pa kung saan hahagilapin, yun pa kayang magtravel papuntang Cebu o Palawan no?? ni hindi nga ako nagla lunch sa school para lang makatipid e, hayyy buhay nga naman parang buwan, bilog hahaha. Di bale pagdating ng panahon o bullet day mapapasyalan ko rin ang Cebu, Palawan, Bohol at mga scenic views, isa yan sa mga pinaplano ko pag-uwi ko uli ng Pilipinas, "tangkilikin ang sariling" atin ika nga.

4. Eto pa, alam niyo ba kung saan lugar ang Zapote at ano ang mahalagang kasaysayan nito?? Ehem, history naman tayo hehehe. Hindi yan kapote ha na sinusuot sa ano... sa katawan, para di ka mabasa hehehe.... ako tanda ko lang sa Zapote nakikita ko ito sa sign board ng mga dyip sa tin, sa may bandang Las Pinas yan e. Pero parang di ko pa ito napuntahan, nasakyan ko lang yata ang dyip hehehe. Ano naman kinalaman nito sa topic ko? Wala lang, blog ko to e so pwede kahit anong segway ko di ba? hehehe. Wag na kayong kumontra....at walang aangal. Teka, ito pa di ba ninyo alam na may kaugnayan si Emilio Aguinaldo dito?? Yun tinatawag nilang "Battle of Zapote." Eto ang chismis, si Emilio daw ang namuno sa laban na ito di ko lang alam kung totoo ito ha, hehehe. Ang alam ko lang, pininta ng pamangkin ko ang mural ng "Battle of Zapote" na matatagpuan sa Gen. Emilio Aguinaldo Museum sa Baguio hehehe. Salamat sa pamangkin ko, nalaman ko na meron palang Battle of Zapote hehehe parang absent yata ako yan ng tinuro sa kin ng teacher ko e hahaha. Kaya tara na ating puntahan ang museum na ito.....teka kayo lang pala di ako pwede malayo ako e, pag-uwi ko na lang uli sa Pilipinas. Isa pang teka, di ko alam kung bukas na yun museum hehehe, ang mahalaga pinaghirapan yan ng pamangkin ko kaya dapat lang na ipagmalaki ko yan. Kaya sana lang masilip nyo ang museum na yun pag nagawi kayo sa Baguio....at silipin ninyo ang mural na gawa ng pamangkin kong si Russell, eto yata ang unang malaking project niya na nagawa. Galing niya no, sayang di ako kasing husay niya hehehe, actually wala pala ako sa kalingkingan niya..... ni kuko nga wala e hahaha, baka cuticle lang ako sa kahusayan niya, jejeje. Yun tungkol pala sa kasaysayan ng Battle of Zapote, tanungin nyo na lang si kumpareng google at kumareng yahoo o kay kabayang yehey, mahahanap nyo naman yun e, pahihirapan nyo pa akong ipaliwanag dito hehehe.

Eto pa yun ibang mga larawan:

Battle of Zapote final version

HULA SCOOP: Marami Kang Malalaman Na Hindi Mo Pa Nalaman Noon

Downtown Seattle, Washington

HULA: Marami kang malalaman na hindi mo pa nalaman noon na ngayon ay inaalam mo na. Lalawak na ang iyong kaalaman basta lang alamin mo ang mga ito.

SCOOP: Sa mga natutunan mo sa buhay at anuman ang iyong mga pagkakamali ay itutuwid ka nito sa tamang daan ng iyong buhay. Dito pumapasok ang bago mong kaalaman, korek ba? korek!! Hala alamin mo na no!

-------------------------------------------------------------

Maglalabing limang taon na rin pala ako umalis ng Pilipinas, 13 taon sa bansang America at dalawang taon sa Japan, marami na rin akong natutunan dito sa US lalong lalo na pagbigkas ng ingles.

Anu- ano ba ang mga natutunan ko dito na mali ang pagkakaalam ko nang nasa Pilipinas pa ako??

1. Akala ko noon, ang bag at bug ay homonyms...hindi pala! ang bigkas ng bag ay medyo mahaba na may halong arte at yun bug naman ay pabigla as in kablag na parang may sumundot sa pwet mo at nagulat ka hehehe.

- Mga ilang linggo palang ako dito sa US nang magtanong ako sa cashier, "Miss do you have an extra bag?" ang sagot sa kin ay "I'm sorry, what was that again?" so sagot naman ako, "Bag so I can put my other clothes there" at sagot naman ng bruha, "Ohh did you mean "baaag?" sabi ko naman "Yes, baaaaag!" (bruha! hehehe) Bakit nahihingi kaya ang bug?? luko-loko talaga ang bruha! Hindi ba niya makuha sa sentence ko?? hello?!!

2. Ang bank at bunk ay hindi rin homonyms, wala rin pinag iba yan sa bag at bug. Kaya pag magbibigkas kayo ng bank dapat may arte na rin na parang "bennnk" kundi hindi ka maiintindihan dito. Akala nila bunk ang sinasabi mo.

3. Huwag kang magtatanong ng kung nasaan ang CR nila dito, dahil tinanong ko rin yan nun unang dating ko sa airport di nila naintindihan, so sinabi ko na malumanay na ...."CR as in comfort room" hay di pa rin nila ko naintindihan kaya sabi ko na lang "How about toilet???" anak ng tinapa di pa rin ako naintindihan!!! Hay hinanap ko na nga lang at ayun nakita ko ang sign "Rest Room!!" Pahingahan pala ng sama ng loob hehehe.....kaya mula nun di ko na ginamit ang buset na CR at Toilet na yan wala palang pakinabang dito. Ingles na nga di pa rin maintindihan!

4. Ang salitang "arrive" ay di nila ginagamit dito, ang iba di yata naiintindihan yan. Tanda ko nun sabi ko "What time did you arrive?" ang tanong sa kin "What did you mean?" Hmmm di nila pala ginagamit ang word na yun para bang sa tagalog ehh napakalalim na salita na sa kanila yun. Ang gamit nila ay "come" or "get" kagaya ng "what time did you get in here?" or "what time are you coming in here?"

5. Ang sundo ay "pick up" at hindi nila ginagamit ang "fetch." Kagaya ng "I will pick up my kids later today."

6. Ang "hatid" ay "drop-off" at hindi accompany.

7. Ang "often" ay hindi pala silent "t," anak ng pating yun titser ko tinuro sa min silent t ang bigkas ng often as in "ofen" yun pala of-ten pa rin, bakit ganun?? Sino bang mali, ang titser ko o ang titser ng titser ko??

8. Ang bigkas ng "tube" ay "toob" parang tu-ba at hindi "choob" tawanan ka pa nila dito! hehehe kaya pag sinabi nyo ang "youtube" siguraduhin ninyo hindi ito "you choob" bigkasin ha, ok ulitin nyo, basahin nyo uli hehehe. Walang pinag-iba yan sa tulip, paano nyo ba bigkasin ang tulip? chulip o tulip? syempre tu-lip , ganun din ang tube hehehe.

9. Huwag kang magsasalita ng malakas dito na winawarningan mo ang anak mo at sasabihin, "Madapa ka"....dahil ang "madapa ka" tunog ng "Mother F***ker sa kanila hehehe.

10. Ang salitang "aso" pag narinig ng mga Amerikano ay napapalingon sila kasi akala nila minumura mo sila na "As*hole" hahaha, pagpasensiyahan nyo na sila mga bingengot kasi sila e.

11. Ang madalas sabihin ng mga Pinoy na pag di nila naintindihan ang kausap nila ay, "Come again" (lalo na sa telepono) di ka nila maiintindihan dito niyan come again mong yan, baka iba ang dumating sayo niyan hahaha, ask mo na lang sila ng "I'm sorry I didn't hear it" o "Execuse me, can you say it again" at alam ko sa Canada ang expression nila ay iba rin kumpara sa US, "pardon me" ang gamit nila. At huwag ka rin sasagot ng "Ha?" pag di mo sila naintindihan. E "Bakit" siguro ang itatanong mo sa kin??....... wag ka naman magtanong sa kin nyan hehehe

12. Dahan-dahan sa pagbigkas ng "beach" dahil baka "bitch" ang dinig nila, so hindi rin sila homonyms.

13. Ang ballpen ay di nila kilala, si "pen" lang hehehe

14. Ang pentel pen ay brand ng marker kaya tawag nila ay "marker"

15. Ang puncher ay hole puncher o two-hole punch o three-hole punch

Hay ang dami no! Kakaloka! Yun iba nalimutan ko na e, next time na lang....pero ang naiinis ako yun pinag-aralan ko sa Home Ecananay (HE) ay di naman pala ginagawa dito, kagaya ng pag nagseserve sila ng pagkain, laging walang kutsara! puro tinidor, di tuloy ako makakain ng masyado pag tinitinidor ang kanin, kainis! e paano pa kaya kung buhaghag ang sinangag, e di hindi ako matapos-tapos sa pag gamit ng tinidor, unfair talaga sila, bakit ang Chinese at Japanese tanggap nila na gamit ay chopsticks pero bakit ang Pinoy di nila i-accept na kutsara't tinidor ang gamit sa pagkain. Hay kahit nakakahiya, yun serving spoon, ginagamit ko pag kumakain kami sa restaurant hehehe, pakialam nila no! Pinoy yata ito!

UKOL SA LARAWAN: Wala lang, wala akong mailagay e, share ko lang sa inyo kung ano ang hirsura ng downtown Seattle hehehe, at least ngayon may nalaman na kayo so swak pa rin pala sa hula ko hehehe.

HULA SCOOP: Tatapusin mo ang naumpisahan mo nang gawa

O tukso layuan mo ako!

HULA: Tatapusin mo ang naumpisahan mo nang gawa, ang problema mo lang kung saan mo uumpisahan ang nasimulan mo, na hindi matapos-tapos sa simula palang.

SCOOP: Dapat talagang tapusin ang naumpisahan mo na dahil hindi ka magwawagi kung hindi ka mananalo hehehe, labo ko talaga! May tawag diyan e....."palabra de honor" o "may isang salita," yan ang magpapalaya sa inyo! Naks naman.

-----------------------------------------------------------

Kahulugan ko:

Palabra de honor- matinding paninidigan na nangangahulugan ng "may isang salita," yan ang natutunan ko kay Eddie Garcia mula sa pelikula na "Palabra de Honor" hahaha

Ano naman ang kaugnayan nito sa hula ko?

Well kung may palabra de honor ka, at nangako ka sa isang bagay o gawa na tatapusin mo, dapat tatapusin mo talaga! Diyan ko iniugnay ang hula ko kahit baluktot pilit kong tinutuwid na iugnay ito hehehe

Ano naman kinalaman nito kay Sards?

Tatapusin na ba ni Sards ang pagbablog niya?? Hmmm (esep-esep) oo nga no?? Actually, hindi po! Ngayon ko lang naisip yan tanong na yan pero sa ngayon, sasagutin ko yan na hindi po talaga. Actually, si Sards may palabra de honor, sineseryoso ang pagpapapayat hehehe...yun ang totoo! hehehe...remember yan ang New year's resolution ko, sana nga lang pumayat ako huhuhu

Bakit ko ba naisipan na magdiet na??

1. Mataas ng konti ang cholesterol ko, nasa borderline na
2. Kulang ako sa Vitamin D, pahamak na Washington state to e, hindi kasi umaaraw dito hindi man lang ako nadadantayan ng sinag ng haring araw hehehe
3. Hirap na akong magsintas ng sapatos pag nakaupo ako hehehe
4, Hirap din akong maglagay ng snowboard shoes ko sa snowboard ko, tumatagaktak na pawis ang inabot ko bago magsnowboard.
5. Higit sa lahat sinabihan na ako ng asawa ko na tumataba na ko waaaaaaaaaaaaaaaaaaa, ang sakit sobra akong nahurt huhuhu (masakit tanggapin ang katotohanan pero...totoo! waaaa)

Kaya eto, hindi na ako masyadong nakakapagblog, panay ang exercise at workout ko, zumba dito zumba doon, giling dito giling doon, kembot dito kembot doon hahaha......kaya pagpasensiyahan nyo na kung madalang akong magpost ngayon may palabra de honor lang ako hehehe

Pero may isa pa rin akong salita, hindi ko pa rin pababayaan ang blog ko.

Hanggang sa muling pagtutuos,
Zumba hehehe

HULA SCOOP: Matututo Ka ng Ibang Bagay

Yipee ako yan, nagsnowboard ako! May naburn akong calories hehehe

HULA : Matututo ka ng ibang bagay na hindi mo pa ginagawa sa tanang ng buhay mo, kailangan mo lang pag-aralan ito ng husto.

SCOOP: Bagong taon na, dapat bagong buhay, bagong pag-asa....at bagong pagkatao. Ano bang New Year's resolution ninyo? Alam kong malapit ng Valentine's Day pero kailangan meron muna tayong layunin sa taon na ito. Teka, ano nga palang pakialam ko sa inyo, KKB na lang! Kanya-kanyang Buhay hehehe.

---------------------------------------------------------------------

Huli man daw at magaling ay.....ok pa rin hehehe. Kaya kahit February na, go pa rin ako sa New Year's Resolution sa blog ko, anyway blog kko yata to hehehe. Kung bakit ba naman ang January ang laging nakatoka para sa New Year's Resolution, bakit di pwedeng December o kaya March? Natatandaan ko pa noong elementary ako, pagbalik namin mula sa Christmas vacation, yung teacher ko lagi kaming pinapasulat kung anu-ano ang mga New Year's Resolution namin kahit yata hanggang high school pinagawa pa rin sa min yun. Nakakasawa na!

Dati ang New Year's Resolution ko ay "tumaba" bakit ngayon iba na ang takbo ng ihip ng hangin, pabaliktad na talaga, ngayon naman, "pumayat!" Ang nakapagtataka lang, parang taon-taon din iisa lang ang New Year's resolution ko pero wala pa ring pagbabago hehehe.

Ang New Year's Resolution Ko:

1. Pumayat!
2. Pumayat pa rin
3. Dapat akong pumayat talaga!

3 in 1 yan! Pero kahit isa pa yan parang ang dami ko pa rin gagawin para magawa yan.

Anong Kailangan Kong Gawin Para Pumayat?

1. Iwasan ang itlog, mataas daw sa cholesterol

hmmm pwede ba yun?? kelangan ko ang dalawang itlog!! lol. Eh bakit nun bata pa ako parati akong pinapakain ng itlog, sabi ng nanay ko kailangan ko raw yun, ngayon naman bawal?? ano ba talaga Kuya?

2. Mag exercise

anong klase??? alam ko lang yun may "s" sa unahan ng exercise, hehehe joke lang! kayo talaga. Hay bakit noon bata pa ko, kahit di ako nag eexercise ang payat-payat ko pa rin. Hay di na talaga ako bata (asa pa hehehe)

3. Iwasan ang mani

ano naman kinalaman ni mani?? kakainis naman

Yun mani daw may 6 calories isang piraso kaso kung kumain naman tayo, "sandamakmak" kaya kung naka 100pcs ka, 600 calories pala yun?? tama ba?? teka anong klase kayang mani yun? may buhok este may balat o basa? o tuyo? hahaha...

4. Iwasan ang hotdog

naman?? as in naman! why??? mataas daw ang cholesterol nito at maraming fats, hay favorite ko pa naman ang hotdog lalo na pag pinapasok...sa stick anong tawag dun? ahhh nakatuhog pala hehehe


------------------------------------------------------------

Ayoko na yatang pumayat ang pagkaing Pinoy kasi ay mayaman sa cholesterol hehehe....at hindi ko kailanman maitatanggi ako ay Pinoy (hahaha ang layo, basta may dahilan lang para hindi magdiet dinadamay pa ang pagka Pinoy hehehe) basta ako ang natutunan ko ngayon, marunong na akong magsnowboard, 400 calories ang nawala sa kin ng isang oras kaso pagkatapos magsnowboard, kumain naman ng malaking alimasag! ang sarap pa ng mga aligi! hehehe....hay buhay nga naman parang life...life is so beautiful ika nga.

HULA SCOOP: Anuman ang pinaplano mo sa buhay ay matutupad na rin (Diary ng Aking Lolo- Part 8)

HULA: Anuman ang pinaplano mo sa iyong buhay ay matutupad na rin. Kailangan mo lang pagplanuhin ng mabuti para hindi ka mabigo. Kung mabigo ka man, ganun talaga may panalo may talo, at isa ka na dun.

SCOOP: Paano ka nga ba magplano? Inuumpisahan mo ba sa bagong taon? o inuumpisahan mo sa huli? Ibang-ibang uri ng tao iba-iba rin ang basehan kung kailan at saan ang simula. Ang iba naman wala ng plano-plano basta pasok lang ng pasok kaya ayun dumarami......ang mga bata hehehe. Iba pala ang pinasukan hahahaha.

Ako gusto ko may plano rin ako, para bang New Year's resolution, kailangan may baguhin sa mga bagay na dapat lang na baguhin hehehe. Kaya nga medyo nawala ako sa pagba blog ko ilang linggo lang naman, gusto ko kasing tapusin ang pag unpack ng mga gamit namin tapos saka ko raratsada ng pagba blog hehehe. Sa wakas, natapos na rin ang aking paglilinis konting ayos na lang ng mga frames at kurtina, ayos na ang buto-buto. Kaya eto pwede ng mag pa "petik-petik" sa facebook at blog.

Kung kayo ay matagal ng taga subaybay ko, alam niyo siguro yun tungkol sa diary ng lolo ko. Sa aking paghalungkat, nakita ko na rin sa wakas, dahil sa pag-aayos ko ng mga "anik-anik" ko,nakita ko ito sa isa sa mga baul ko hehehe. Hanggang part 7 lang ang naipost ko noon sa diary ni lol, kasi nga di ko makita yun original na diary. At ngayong nakita ko na nga, gusto ko lang ibahagi sa inyo ang ilan sa new year's resolution ni Lolo, sana ma-inspire naman tayo niya.

Mula sa Diary ng Aking Lolo:

"The Past is the basis of Progress"

What have we done during the last two years?

1. That we were the victims of house rents in the total amount of ₱ 97.50 during our stay in Uncle's house at 319 Prudencio as of December 31, 1932. (Sards: Wawa naman pala sina Lolo)

2. That we were always in a financial burden even incurring a debt in the chinese store in the sum of ₱ 6.oo every fortnight. (Sards: Sinasabi ko na nga ba, hindi talaga makakaiwas sa Intsik, Mang Akong din ang pangalan nito hehehe, baka di pa uso ang bumbay nun hehehe)

3. That our meager income of ₱40.00 was reduced to ₱39.20 since May 1, 1932. (Sards: Grabe ₱40.00, ang baba naman ng sweldo noon, pang text lang yun ngayon e)

4. That as of December 31, 1932, we had saved only ₱1.00 in the People's Bank & Trust. (Sards: So may bangko pala noon na People's Bank & Trust, grabe piso lang nasave ni Lolo, isang text lang yun!)

5. That family quarrels were not avoided as they ought to be. (Sards: Sino kaya may kasalanan parati?? Aminin Lolo! hehehe)

Family Resolution for 1934

Spiritual and Moral Culture

In order that we shall prosper in our present mode of living, we should never neglect under no circumstances our spiritual obligations. Experience reveals to us that no human being on earth can ever succeed in his endeavor without the Help and Guidance of the Divine Power. The grandest thing in this world of ours is the purification of our soul and character. For if our very conscience and soul are absolutely pure and clean, prosperity and Good Luck will always lead us in our path. And in order to acquire this, the following points must be observed daily:

1. That we must always be CHEERFUL and CALM.
2. That we must be always honest, courteous, kind and humble in all our dealings.
3. That we must be always charitable to those who deserve our help and must try to do a noble act everyday.

Sards: Galing naman ni Lolo may ganito pa siyang nalalaman, feeling ko napaka strict niya, talagang in black and white pa ang lahat hehehe.

Pakibasa na lang yun karugtong, itong nasa baba na picture, tinatamad na kong magtype e hehehe at baka wala na rin magbasa.





Eto pa yun family budget ni Lolo, nakasulat lahat, hay sana ganito rin ako hehehe. Kaso walang naitatabi si Lolo sapat lang ang sweldo niya eh, kaya pala mahirap din kami hehehe.



Hmmm, gawa rin kaya ako ng family budget namin? Teka, gumagawa ba talaga dapat nun? Hindi pa kasi ako gumagawa nun eh hehehe, kaskas lang kaskas kay kumpareng master at minsan kalabit naman kay kumareng visa. Mahirap yun, sakit sa ulo, wag na lang, hayaan ko na lang maging avid fan ni Lolo, ang magbasa ng diary niya e masaya na ako. Kayo may family budget din ba kayo??